Hayatta en korktuğum şey. Kapalı alan korkusu var bende. Binemiyorum asansörlere. Herkes asansörle çıksa bile ben tek tek merdiven kullanıyorum. Yorucu bir durum...
4 kisilik asansöre 9 kişi binince yaşadığım durum. kalan asansörde yarım saat boyunca sonradan binenlerin ilk binenlerle hünharca tartışması bir teyzenin terlikle öndeki dayıya vurması ki tıkış tıkış asansörde o terliği eğilip almak bir mucize ve büyüyen kavga sonucunda ruhum sıkılmış nefesim daralmıştı. kısaca bindiğime pişman oldum.
Düdüklediğimin durumu başıma geldiğinde elantirik gitti dedim.
20 dk kadar oturdum o zamanlar iphonenun samsungun akıllı telefonları nerde amk Işık açalım.
Kapıcı geldi kaçıncı kattasın diye sordu nerden biliyim amk.
Ufak bi zımbırtısı varmış asansör kapısını açtı hobaa çıktım meğer şalter atmış yukarı makina dairesinde.
üniversite yıllarında bulunduğum ilin en lüks yurdunda kaldım(zengin olduğum için değil, lüks içinde olan yerin dandik olması) 200 kişilik 12 katlı bir yer.
4 asansör var. 5 kişilik.
Ilk başlarda her şey normaldi. Bi gün asansör de kalana kadar. Benim korkum asansör de kaldığın zaman mideyi bozmak hadisesidir. Bi video da izlemiştim. Her asansöre bindiğim zaman aklıma gelir,gider.
Öyle bir milletiz ki hiç bir kural a uymuyoruz, ondandır ki dünyada trafik kazasında ilk 3 de bulunuyoruz. Adam yazmış asansör ün üstüne 5 kişilik diye sen hangi akla hizmet oraya 8 kişi biniyorsun. Be gerizekalılar siz nasıl fazladan 3 kişi alıyorsunuz. Bildiğin 3 kattan zemin kata çakılmışlar. Yurdu çığlıkları ile inletiyorlar. Yurdu ayağa kaldırmıştı naşerefler.
Ben o zaman yurt temsilcisi idim. Ve asansöre kamera taktırma kararı aldım. Ve taktırdım. Böyle bir hadise yaşanmadı haliyle. Demek ki insan oğlunu denek gibi izleyerek denetim altında tutabiliyorsun.
Filmlerde görüp heves ettiğim şey. Yanıma bi de seksapelitesi gömleğinden dışarı taşan, hemi de kalçasının hatları eteğinden okunan bir ahu denk gelecek, ben de bütün bastırılmış cinselliğimle şansımı deneyeceğim...
Akla ilk olarak 'acaba halat kopar ve aşağıya düşermiyiz ?' sorusunu getiren olaydır, bu sebepten dolayı kimse kıpırdamaz, ve kimsenin aklına o an herhangibir cinsel durum gelmez.
yaşadığım çevrede kalanların beni aradığı durum. sakin olun maksimum 10 dakikaya geliyoruz diye sakinleştirmeye çalışırım fakat kalmaktan korktuğum için asansöre binmem yok aslında korkmuyorum spor amaçlı merdiven kullanıyorum. yersen.
biraz asansör fobisi olduğunu düşündüğüm bendenizin başından geçen bir olaydır. günlerden bir gün 8. katta bulunan bir kafeye gitmek üzere zorla "o kadar kat yukarı merdivenle çıkmayı düşünmüyorsun dimi, hadi merve." nidalarıyla bindirildiğim beyin fakiri arkadaşımın asansör düğmelerinin hepsine sırayla -ben engel olamadan- hızla bastıktan sonra gerçekleşen olay. sonrasında ben kalp krizinden ölürken asansörü yukarı çekmeye çalışan görevlileri anımsıyorum.
(bkz: yaşıyor muyum doktor bey)
insanı deli edecek kadar soğukkanlı bir insanımdır. tam pis cinayetler işleyebilecek katil gibiyim. kaza falan geçirdiğimde çok sakin bir şekilde kendi kendimi ameliyat edebilecek kadar kendimi kaybetmiyorum. böyle cümleler kurabiliyorum mesela ama bu asansörde kalmak bir başkaymış.
ısıcacık kahvemi alıp en sevdiğim şey olan asansörün düğmesine bastım, geldi durdu önümde. her zaman tıklım tıklım dolu olan lanet şeyin içinde o gün sadece ben vardım. kat düğmesine bastım, kapı kapandı ve beklemeye başladım. hareket etmediğini anladığım an pat diye asansör düşmeye başladı ve aniden durdu. elimdeki kahve her yerime döküldü, yandım ama acı duymuyordum çünkü o an ne yapabileceğimi düşünüyordum. mesela hangi pozisyonda ölebilirdim? yere çömelsem kapıya kıçımı dönüp ellerim ile başımı korusam ve beni öyle bulsalar gülerler miydi? en önemlisi tepemde duran kameradaki görüntüler kaç paylaşım sitesini süslerdi. o çok daha korkunç olduğu için beklemeye başladım. orada kapalı bir bölme içinde duran telefona elim gitmiyor çünkü hareket ettiğim an düşeceğimi sanıyorum o anda, tamamen kafayı yemiş durumdayım. daha önce tüm asansörü böyle durumlar için incelemişim, ne nerede, hangi düğmeye basıp iletişim kurabilirim biliyorum ama ellerim öyle bir titriyor ki yapamıyorum. derken kapı açıldı, alakasız bir katta indim, kaç kat düştüm orada ne kadar durdum bilemiyorum hala. kaçarak uzaklaştım, 1 saat sonra da yine asansör ile üst katlara çıktım. yürümem, zayıflarım. o daha korkunç.
Elektriklerin kesilmesiyle, kalınan asönsörde, yaşlı teyzenin " Aboooovv" nidaları, " Demek böyle öleeceeğmişiz, salavat getir yavrum" cümlesini duyan bünyenin, deli gibi bağırmaya başlaması, kapıları yumruklaması sonucu kendinden geçmesi...
Adamın tekinin dediği gibi:
Başıma bir dinçik yedim, uyandığımda kuyu başında idim...
korktuğum başıma geldi bugün asansörde kaldım.zeminle birinci kat arası sakin olmaya çaba gösterdikçe insan daha çok panik oluyor.5 dakka sonra apartman görevlisi çıkarttı asansörden kapalı yerde kalmak korkutucu bir daha başıma inşallah gelmez.
