Öncelikle, kimse kimsenin ne yaşadığını bilemez. Buna anne ve baba da dahil. Herkesin yükü kendine ağırdır. Buraya kadar sanırım hemfikiriz.
bugün psikiyatriste gittim. Gelecek kaygısı beni çok bunaltıyordu. Anksiyete bozukluğu ve okb teşhisi konmuştu daha önce. Başka Doktorlar remeron ve citoles vermişlerdi. Remeron korkunç halüsinasyonlar gördürünce bıraktım. Uykuyu da allak bullak ediyordu. Citolesi kullanmadım. yaşadığım çok ağır sorunlara rağmen ilaç kullanmadan aile ve arkadaş desteğiyle aştım.
Bugün gelecek kaygısı ve kariyer meselesi yüzünden yaşadığım bunalım için gittiğimde Psikiyatristim şöyle dedi: "ben bonibon gibi antidepresan yazmam. Çok büyük bir sorununuz yok. Psikoterapi yapmam gerek ama hasta çok. Sizi psikoloğa yönlendireceğim. içinizi dökün, sıkıntınızı anlatın. ağır kitaplar ve filmlere ara verip biraz gevşeyin." Dedi. Psikoloğa gittim. 40 dk sohbet ettik. O da kendimi çok fazla heder ettiğimi ve tezcanlı olmamam gerektiğini söyledi. Keyifli bir sohbet oldu ve ne zaman canım sıkılırsa gelebileceğimi söyledi. Çıktığımda "oh be, iyiyim galiba. iyi olacağım. Olmalıyım!" dedim.
Yani demem o ki, ruh sağlığınız ciddi anlamda tehlikede değilse ve ağır bir travma yaşamadıysanız bu ilaçlara başlamayın ve ilaç yanlısı olmayan, hastanın halinden anlayan psikiyatristlere gidin. Antidepresan en son çıkar yolunuz olsun. Hiç çözemediğinizde başvurun.
acemi birliginde bir silah! arkadaşım antidepresan kullanmak zorundaydı. ilaçları da imza karşılıgında alıyoruz: benim günlük iki adet ordu üretimi ağrı kesicim var migren dolayısıyla. girdim boluk nobetci asb odasına askerler tartısıyor:
a1: olum kullanmayacaksan neden yazıyor bu
a2: sana diploma veren zihniyeti s2m doktor teshisi ben ne yapayım
a2: (a1'e hitapla) lan biz mi icsek ne yapsak (ilacların bitirilmesi gerekiyormuş-muş- ne alaka bilemedim)
ben ver gardas sen onu bana
a1 abi bak agır ilac, fena carpar: agır ilaç bu
ben çarpmazsa s*kerim seni
a2 abi emin misin, ilacı kullanmak istememin sebebi bu
a1 verek la
ben verin olum sunu..
verdiler içtim bir adet anti depresan; ikinci gün gittim iki tane içtim: bi s2m olmadı...
insanların sinirlerini yatıştırdığı söylenen ilaç grubudur. bir çok insana ağır gelmekte olduğu bilinmekte buna rağmen biraz psikolojik sıkıntı yaşayan hemen hemen tüm hastalara yazılıyor olması enteresandır..
Birden bırakılmaz iyi olduğun Zaman gel program yapalım diyen servet Avcısı psikologlara inanmayın. Sigara gibidir. Kötü bir dönem geçiriyorsan zaten bırakma. Ama azaltarak bırakmak psikiyatristine ek para kazandıracaktır. Eğer iyileştiğini düşünüyorsan birden bırak. Bi kaç yan etki olacak tabi ki. Ben hiç yaşamadım. Bu süreci bol kahve, bol spor, bol mastürbasyon ile kolay bir şekilde atlatırsın.
Çoğunun prospektüsünde intihar eğilimi olabilir yazar. Ağrı kesici hapın prospektüsünde Ağrıyı arttırabilir yazması gibi bir şey. Bir ilacın tedavi edeceği şey ile yan etkisi Nasıl aynı olabilir ya. Kullanmayın kullandırtmayın.
kendi ihmalim sonucu hastanelere düşüp, kendi psikolojimi bozup, sonra da psikolojimi düzeltmek için kullandığım ilaçtır.
panik atak, anksiyete gibi bozuklukları olan insanlar kullanır. (bkz: ben)
kullanmaya başladıktan en erken iki hafta sonra etkisini gösterir. ama spontane bir etkisi kesinlikle yoktur. sadece artık fazla endişe etmediğinizi, bunalmadığınızı, fazla üzülemediğinizi, sevinemediğinizi hissedersiniz.
ve son olarak, uzun süre kullandıktan sonra ilacı alıp almadığınızı hatırlamamaya başlıyorsunuz. etkisi hiç yokmuş gibi geliyor. Sakın ola bir anda bırakmayın. ilaca başladığınız halinizden 10 misli berbat hissetmeye başlarsınız.
kac gram aldığınızın bir önemi yok. Sonuç olarak sizin psikoterapiye ihtiyacınız olduğunu ve bir destek ürün olmadan hayatınızı eski kalitesinde idame ettiremeyeceğinizi gösterir.
Havalı değildir. Aksine bunu neden kullanıyorum diye kendisine sorabilen mantıklı bir insan evladı sorunları oldugunu bilir ki sorunlar, ne yazık ki ergen bireyler, "havalı" değildir.
Binbir türlü fonksiyonunu, advers etkilerini, çeşitlerini yazmak isterdim ama inanın sözlükte kimsenin umrunda olmayacağı için kendimi yoramayacağım.
Belli bi kısmı içildikten sonra hemen etki ettiği görünse/düşünülse de, gerçekte en az 3-4 hafta içinde etki edeceği için placebo etkisi olarak da görülebilir.
Kafamı karıştırdınız lan. Tam antidepresana baslamamın arefesinde bu yorumlar. Bilmiyorsanız yazmayın. Bilip yaziyorsaniz da korktum kullanmicam galiba.
kardeşim vefat ettiğinde çok kötü bir hale gelmiştim. ağlama krizleri, kendi canımı yakma çabaları fln bozmuştum iyice. bir psikologla görüştüm uzun uzun dinledi ve bir psikiyatrist de bana ilaç yazdı 1 ay sonra da kontrole gelmemi istediler. 1 ay kullandım ismi R ile başlıyordu şu an hatırlamıyorum. neyse 1 ay evet iyi geldi. kontrole gittiğimde dışarıda baygın bakan, bitik gözüken bir çok hasta vardı. konuştuğumuzda kimisi babası ölmüş 2 yıldır ilaç kullanıyor yok öbürü kocası aldatmış 6 yıldır ilaç kullanıyor... neyse girdim içeri aynı ilacı tekrar yazdı. dedim "bu böyle ne kadar sürer?", "buna devam edeceğiz sonra ilacı değiştiririz"... bu sikindirik ilaç benim kardeşimi geri getirmiycek beni de moron edecekse bi dk, dedim içmiyorum ulan... "yok, içmeniz gerek bırakamazsınız." direk çıktım. içmedim.
ciddi bir hastalık sorunu (örn:şizofreni gibi) boyutta değilse durumunuz (ki öyleyse bu yazımı zaten okumuyorsunuzdur) kullanmamanız gereken ilaç tipi. kendi kendinize izin verir, ruhunuzu siz tamir edin. öteki türlü kısmı da Allah vermesin zaten...
2-3 ay öncesine kadar bıraktığım ilaç. ne yazıkki şehir hayatı insanı antidepresan kullanmaya itiyor. antidepresanın vereceği hormonal takviyeyi kendi kendinize de oluşturabilirsiniz aslında. geçen sene ocak ayında uykusuzluk şikayetiyle nörolojiye gitmiştim. bana antidepresan olduğunu söylemeden uyku hapı(ismini hatırlamıyorum,sarı kutuda bir hap) ve 10mg citoles verdi.4 ay boyunca düzenli olarak gittim ve doktor gelişmeleri takip etti. her gittiğimde gelişme yaşıyordum fakat sonrasında kullanmaya üşendim diyebilirim. 2 günde bir kullanmaya sonrada 1 haftada bir falan kullanmaya basladım ki bir bakmısım ben ilacı bırakmısım. uykusuzluk sorunum ise anksiyeteden kaynaklanıyor. yani kaygı problemi, her an bir şey olacak hissi. bu da şehir hayatının verdiği bir dezavantaj. inanın şu başlığı okurken bile birden heyecanlandım o uzun yazıyı okudukca içim daraldı. sonrasında ilacımın ismini görmediğimden,cok düsük bir doz kullandığımdan ve kendim bıraktığımdan ötürü biraz olsun rahatladım. şunu söyleyebilirim evet faydası oldu. ara verdiğim günlerde hafif etkisini farkettim ama bu psikolojik de olabilir. kullanmadım diye kendimi kötü hissediyorum diye düşünmüştüm. şuan uyku problemim yok istesem 12de uyuyabilirim ama ben genelde yazları 3ten önce uyumuyorum ama bu okul dönemime yansıdığından bir problemim olduğunu anlamıştım. şunu söylemeliykim ki insan ne yaşarsa yaşasın, kendine verilen hayatı en iyi şekilde değerlendirmesi gerektiğini düşündüğü zaman bu durumu biraz olsun aşabiliyor. kendinize değer verip ve yalnızca kendinizi düşünmeye başladığınız zaman (bencillik değil) biraz olsun bu durum aşılabiliyor. çok klasik olcak ama spor yapmak sağlıklı beslenmek (tatlıyı falan tamamen kesmek değil) önemli.
Uzun bir konu şimdilik bir şeyler döktürelim zaman olursa devam ederiz. her ilacın artı ve eksi yönleri vardır. bu başlık altında değil de kanser ilacı olsa kimse belki sesini çıkarmayacak. neden kanser abi daha ne olsun denir. ama o ilacın da getirdiği kadar götürdükleri de vardır. ben de bir antidepresan kullanıcısı olarak çok da severek almıyorum. kimse bunları draje şeker gibi alıp atmaz. en azından bende böyle. biri dışında diğer ilaçlarda ağırlık, uyku hali, duyarsızlaşma, kendini yorgun hissetme gibi durumlar ortaya çıkıyor. yine bende değil ama kullanmayanlarda, ileri derede olanlarda saldırganlık, şiddet, depresyona girme, intihar ve daha ileri şeyler olabilir. kalkıp da bunlara kullanmayın demek saçmalık olur.
bir de antidepresan kullanan veya psikolojik rahatsızlıkları olanlar için hemen kendini farklı gösterme eğiliminde olanlar olarak algılanır. bir de kişi antidepresan kullananlar bunları söylediğinde hemen bir önyargı oluşur. biriyle tanıştınız, ilerleyen süre içerisinde bu ilaçlardan kullandığınızı belirttiniz, karşınızdaki kişi belki de sizden uzaklaşacak. söylemediniz bu defa kendinizi gizlemiş ileride daha büyük sıkıntılara neden olmuş olabilirsiniz diye düşünürsünüz.
peki bu insanlar ilaçları kullanmadı yerine sigara, alkol, uyuşturucuyu mu koyacağız? Ne ilaçların ne de bunların yanındayım ancak en azından bilimin çarelerinden yararlanıyorsunuz. Ilaçlar sayesinde durumunuz belki daha da iyiye gider belki de. bir de bunları gidip kendi kafanıza göre almazsınız. doktorunuzla görüşüp yerine göre artma veya azaltma yapar. bu esnada görüşmeleriniz devam eder. yeri geldiğinde ilacınızı değiştirir.
yine ilaç kullanmanın taraftarı değilim. ancak nasıl mideniz ağrırsa bu da bir rahatsızlıktır. insanların sonradan rahatsızlıkları olabileceği gibi genetik de olabilir. şimdi ameliyatla bunu düzeltemeyeceğinize göre o zaman ilaçlarla tedavi olacaksınız. gönül ister ki terapilerle insanlar daha iyi konumlara gelseler. ancak devlet hastanelerindeki durum, özellerin fiyatları insanların iyi bir imkan almasını engelliyor.
şimdi gelelim insanların bu ilaçları almalarına neden olan durumlardan birine. adam gibi bir ülkede yaşamadığımızdan olsa gerek. ben öyle halkın da yöneticilerin de ülkenin bu durumda olmasına neden olanların da.
