özellikle ergenlik döneminde kızdırdığınız zaman ona bağırıp çağırdığınız an gözleri dolup odasına çekilendir anne. uğruna her şeyin göze alınabileceği kavga ettikten sonra düşününce sarılıp ağlamak istenendir en değerli varlıktır anne.
kuaförlük merakıyla bir sülalenin tüm üyelerinin karizmasını resetleyen kraliçe arı.
kuzenimin saçını kesti, çocuk bir hafta ağladı. kahkülümü kesti ben ilkokuldayken, kınalı yapıncak gibi gezdim bayağı bir süre, öğretmen sordu haliyle "kendin mi kestin yavrım?" diye, hayır "ben kestim" desen bi mallık, "annem kesti ocam bayılıyo böle işlere" desen, ayrı bi rezillik. yeğenin saçlarına dokandı, kızcağız bir de baktı ki hoşlandığı bebe fersah fersah uzaklarda, geri dönmemecesine...
biz de malız tabi. korkunç sonuçlarını görüp de niye "kes-tir-mem!" diyemiyosak. hanımın kendine has bir karizması var herhalde.
titiz bir melek, varlıgın anlamı, kokusu gerçek cennnet, çözülemeyecek bir şekilde herşeyden yakın olan,* özlemi gurbeti zehir edendir; ama yine o'nu düşününce bütün bulutlar dağılıyor hemen tabi.*
koca adam olursunuz; duş almak için girdiğiniz banyoda donunuzu sağa sola fırlatırsınız. tek kelime etmeden alıp onu gerekli yere koyan, yıkayıp geri dolabınıza getiren..
iki farklı banyodaki iki farklı sabun şişesine sıvı sabun doldururken bile evladının şişesine daha çok sabun koyandır. sorunca kabul etmez, ama koyar. candır, herşeydir.
