-Benimle Metallica konserine gelen, ben saha içinde tepişirken tribünlerden acıyan gözlerle bana bakan,
-Iron Maiden: Flight 666'e south park tişörtüyle, yine benimle birlikte gelen, yaşlı Iron Maiden'cılardan çakmak isteyen, muhabbet kuran, benimle sinema salonunu inceleyerek kimin daha yakışıklı olduğunu tartışan,
-Deep Purple biletimi almaya söz vermiş olan, yine konserde de bize kendi güvenli yerinden eşlik edecek olan,
-Hafta içi her sabah, ben babamdayken, "günaydın yorgun savaşçı" "günaydın pankreasım" "günaydın başlangıç çorbam" şeklinde mesajlarıyla günümü güzelleştiren,
-Hastanenin güvenlik görevlisiyle kavga edince, onun yerine geçip insanların refakatçi kartlarını denetleyerek güvenlik görevlisini fıtık eden,
-Hiç bir zaman film izlerken uyumayan, ancak ve ancak gözlerini dinlendiren(!),
-Hayatımı finanse eden
-Kitaplarını alıp alıp geri vermememden şikayet eden, ama yine de kitap vermeye devam eden,
-Komik komik deyimlerle beni öldüren,
-Hiç beklemediğim bir anda, insanlara beni gülmekten öldüren küfürler edendir. Birtanedir.
bana her sabah patates kızarmaya üşenmeyen, gecenin bir yarısı taze portakal suyu içiren, tatlı uykusundan uyanıp sabaha karşı daha çok yarar diye ballı süt içirmeye çalışan, okula giderken pekmez dolu kaşık elinde zihin açar diye dolanıp duran, her gün elinde süeter peşimde dolanan, üzüntümü sevincimi ben söylemeden hisseden, keşke kanatlarım olsaydı da seni altında gezdirebilseydim diye düşünen ama o kanatları kilometrelerce uzakta olsam da hissettiğim ve artık dünya dışından bir varlık; melek olduğuna inanmaya başladığım yemeyen yediren, giymeyen giydiren, gülmese de güldüren, ne kadar anlatsam da eksik tanımladığımı düşündüğüm varlık...
Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!
Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!
Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!...
necip fazıl kısakürek
Bir ayı bir kaplan ya da daha vahşi denen hayvanların bile kendi yavrularına olan merhamet ve şefkati tek kelime ile özetlenebilir Anne sevgisi....
Yavrularını böylesine karşılıksız, çıkarsız, ölümüne seven annelerin eli yılın sadece bir günü öpülmemeli. varlıgında degeri bilinmeyen yoklugunda onsuz yaşamın çok zor oldugu birşey. bir insanın yaşamını sürdürebilmesi için vücudunun vitaminlere ihtiyacı vardır. bunlardan en önemlisi anne sevgisi olmadan insan saglıklı büyümez hep eksiktir. hayatımızdaki en önemli varlıktır anne... acı çeken onlar. annnelerin işi ne kadar zor anne olduğunda daha iyi anlıyor insan.... annelere saygının çok fazlasını hak ediyor.
Sırrın, sihrin, tılsımın, sanatın keşfettiği en güzel isim "anne"...
Yaşımın bu seninkine erişmiş döneminde, o sana muhtaç zamanımdaki hasretlik çırpınışlarıyla çırpınan o küçücük çocukluk yüreğimdeki ifadeyle annem... Senin öpülesi ellerini yüzüme yastık ederek, göz yaşlarımı saklayıp, ağlamaya, ağlayıp, durulmaya muhtacım..... tüm emeklerine, sonsuz teşekkürler ediyorum, ellerinden öpüyorum minnet duygularımla güzel annem....
Yanımızdayken.. Sanki yokmuşçasına onu özleyerek ve ona hep saygılı sevgili olmamız gereken meleğimiz.. Ayağı öpülesi yeryüzünde eşi benzeri olmayan güzel kokuya sahip en büyük varlığımız. Allah olmayanlara yardım etsin.
türkçedeki en güzel kelime anne. yıllardır kullanamadığım bu kelimeyi annemi özlediğim kadar özlüyorum. evlat sevgisinin yüreklerinden hiç eksilmediği kutsal insan anne'dir.
her yaralanmada, her kaybedişte değeri iyice anlanandır.
yıllar geçtikçe daha da özlenendir.
her seferinde haklı çıkan, hep sözleri hatırlanandır.
ne olursa olsun sığınılandır.
koynunda yatınca en çok huzur bulunandır.
sırtına yaslanılandır.
koruyandır.
her koşulda sevendir.
hep olması istenendir.
en çok sevilendir.
karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş hali, evladının sıkıntısını kilometrelerce öteden bile hissedebilen varlık.
hayatınızın; hangi türde yara alırsanız alın, mucizevi bir deva bulabilen kadını.
dünyanın en güzel insanı kendi annesidir insanın, dünyanın en güzel kokularından biridir anne kokusu...
kutsaldır.
uzaktadır.
özlenendir.
yarın onu yanımda görmek isterdim.
keşke aynı şehirde olsaydık bu gün veya ben yanına gidebilseydim.
ne güzel olurdu...
annem, anneler günün kutlu olsun.
dünyadaki sevgi tılsımınızdır. onun sonsuz sevgisi ile beslenirsiniz. kaç yaşında olursanız olun o size bu kaynaktan sevgi sunar. her şeyin değerinin yokluğunda anlaşıldığı gibi, annenin de yokluğunda değeri anlaşılır.
maalesef o gittiğinde o tılsımınız da toprağa gömülecek. yavaş yavaş sevgi duygunuz körelip sönecek. ne baba, ne kardeş ne sevgili sevecek gücünüz kalacak içinizde. çareniz kalmayacak, tutunacak dal arayacaksınız. pişmanlık duyacaksınız, o sevgiye neden bu kadar zaman önce keşfedemedim diye.
anne, dünyada değeri anlaşılamayan varlık. sonsuz sevgi kaynağı. dünyada ölümden başkası yalan demiş şair, bence dünyada anneden başkası yalan. yalan evet annem yalan bu dünya.
