odaya girdiğinde psycroptic isimli teknik death metal grubunu dinleyen oğluna kapat şu köpekleri* diyen, üstüne sesi daha da açınca brutal-scream arası bir vokal yapan kişidir.* bizim evdeki modeli böyle valla.
* evlat her ne kadar üzerse üzsün darılmayı beceremeyen.
* evladı ölüme gitmek istiyorsa bile üzüntüsünü içine boğan.
* yerine göre davranan, saygınlık kazanabilen.
* 9 ay karnında taşıyan, her türlü acıya diş sıkan.
* ellerinden yenen her yemek paha biçilmez olan.
* göz yaşını esirgemeyen, duygusal olan.
* cefakar olan.
hayatımda ilk defa site teyzeleriyle beraber bahçede oturup "gün" mahiyetinde bir şeyler yaptım. işte kek yaptım filan götürdüm. derken ortama bir kız geldi. zayıf böyle. tanışıldı filan. yok kızla bir derdim yok gayet tatlı.
olay annem. otururken kız zayıf bir şey böyle. annem "ay sen benim kızım ol" demez mi. döndüm baktım şöyle. "şaka kızım filan diyecek diye bekliyorum.
yeri doldurulamayan ve mutlu edildiğinde mutluluk garanti olan... kızsa da bağırsa da anlık unutan ve yaptığı yemekleri en ünlü şeflerin taklit dahi edemeyeceği güzel insan...
Eminim karnındaki ilk tekmemden, hatta doktorların "Bundan sonra ağır kaldırmak yok" müjdesinden beridir iki kişilik yaşıyorsun yaşamı...Kim bilir kaç geceyi karyola başuçlarında derin iç çekişler dinleyip hüzünlenerek uykusuz geçirdin, kaç emzirme seansında bitkin uyuyakaldın. O gün bugündür hayatı, bir toprakla çiçeği kadar ortak üretiyor, tüketiyoruz. Seni seviyorum anneciiiimm..
elin oğlu üzer seni annene kızarsın, ağlarsın anneni istersin, ne var diye gelir derdine ortak olmak ister anneni kovarsın, yemek yapar beğenmesin annene trip atarsın, ütü yapmadığı için kızarsın, seni anlamadığın için kızarsın, babanın tarafını tutup korumuyo diye kızarsın, istediğin ayakkabıyı almadı diye kızarsın.... ama birgün gelir tek başına oturur anneni istersin, onu özlersin zaten yanında bir tek o olur.. yeryüzünde başka hiçbir varlık yoktur ki bu kadar kızdırmana rağmen seni sevsin hemde içten sevsin anneler tapılası varlıklardır... hayatta kime ne yaparsanız yapın ama annenize ve sevdiğiniz adamın annesine hatta bütün annelere saygı gösterin üstelik onlar daha fazlasını hak ediyorlar ..
13 yaşında: anne ne var !
16 yaşında: anne beni rahatsız etme !
18 yaşında: bu evden gitmek istiyorum !
25 yaşında: haklıydın anne.
30 yaşında: annemin evine dönmek istiyorum.
50 yaşında: annemi kaybetmek istemiyorum.
70 yaşında: annem eğer burda olsaydı benim için herşeyi yapardı...
Özlem kıymet bildiren özlem unutulanı akla getiren özlem içli bir muhabbet uğruna kendini feda eden özlem samimiyet özlem gözyaşı özlem bir tas çorba özlem sıcak bir yatak özetle özlem ılık bir ses. Özlem Anne..
her anne demenin bi ses tonu vardır ya, hepsi bi şey ifade eder, işte onları zorlanmadan anlar anneler.
kötüyü yakıştırmaz mesela size, siz sesli söylesenizde kötü bi şeyi kabul etmez anne.
teşhis uzmanıdır, aslında sizin tek doktorunuzdur o.
yanında her zaman çocuk kalabilirsiniz, bunu hiç yadırgamaz.
tek şansınızdır o sizin.iyi ki varsın annem.
Siz, şanslı olanlar; gerçek bir sevgi nedir görmek istiyorsanız, bugün anneler gününü kutladığınızda annezin yüzündeki mutluluğa bakın; çünkü bugüne kadar çizilmiş en muhteşem resim annelerinizin gözlerinde saklı...
bu kelimeyi zihnimde tekrarlayınca yalnızca boşluk kendini gösteriyor. cevap verebilecek olsaydı keşke..
bütün ergen triplerimi çekmesine rağmen büyüdüğümü göremedi. büyümem onun yokluğuyla oldu belki de ama yine de onu tam anlamıyla mutlu ettiğim günleri görmeliydi. en büyük sevinçlerimde hep o boşluk vardı; o olsaydı nasıl tepki verirdi, nasıl sarılırdı, neler yapardık..
çocukluğuma dair sormak istediğim bi sürü sorunun yanıtı ondayken ve ben sonsuza dek onu başucumda sanıyoken yokluğu ağır geldi. ne biliyim işte çok şey yapıcaktık daha..
en kötüsü de ne kadar mükemmel olduğunu sonradan fark etmek. imrenilen bi ilişkimiz olabilirdi çok yaklaşmıştık ama olmadı..
onun beni üzdüğü zamanları ben hiç hatırlamıyorum, umarım o da hatırlamıyordur.
2 yıl olucak nerdeyse ama ben hala anneli cümleleri geçmiş zamanla kurmayı öğrenemedim. o an arkadaşlarımın bakışlarını üzerimde hissediyorum düzeltmeye çalıştıkça sesim kısılıyor.
artık sadece birini annesi var diye kıskanabiliyorum. sokaktaki herkesin acaba çocuğu var mı diye düşünüyorum ve abuk subuk bi yerde zırlayabiliyorum.
yokluğu hiç bişeyle kimseyle dolmuyor.
seni çok özledim anne.
a nlamaz halimden senin kadar hiç kimse.
n e yaparsam yapayım, alırsın beni gönlüne.
n e yapıyordur şimdi bu çocuk, demekten duramazsın yerinde.
e y güzeller güzeli, yoktur senin gibisi yer yüzünde.
özlenen.. keşke yanımda olsa da hep kızdığım o mantıksız sorularını sorsa, aşırı ilgisiyle bunaltsa, şefkatiyle rahatlatsa denen. yaş ilerledikçe kıymeti daha çok anlaşılan, yaşanan her olayın ona anlatılarak ayrı bir anlam kazandığı hayat kaynağı.
