yıllar önce ''bizim şarkımız olsun'' demiştin.
hala gözümün önünde.
o sıra arkada, ''ellerine bir bak, nasıl da ufak..'' diyordu cem, konserdeydik.
ellerine bakmıştın, ufacık ellerinle, kocamaaan ellerimi sarmaya çalıştın.
kafan omzuma doğru düştü,
''her şey bitiyor'' kısmında
-bitmesin.
demiştin.
bitti.
''gözlerine bir bak, nasıl da parlak..
beni uğurlarken yine, yüzüme böyle bak..''
aşkın hiç bit(e)mediğini anlatan, her sözcüğüyle yüreğe hançer gibi saplanan cem şarkısı. klibi de şarkıyı tamamlar, bembeyaz bir örtü olup örter bu şarkıyı.
nedense çoğu zaman buruk bir tınısı olan sadece yüklemden ibaret cümle.
artık söyleyecek bir şeyin kalmadığının anlaşıldığı kabullenme anlarında sarfedilir en çok.
Her adamın günahlarıyla sevaplarını
Birbirinden ayırabildiği kadardır adamlığı…
Çünkü artık hiç kimse
Ne baştan aşağı melektir ne de şeytan!
Anladım...
Bulutları düşünüyorum kuşları ve aşkı
Tarihleri var da onların hatta anıları
Vatanları olmadı hiç bir zaman ki onlar
Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek
...
Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride
Anladım ayaklarımın altındaki dünya değil
Çocuk sevinçleri ipinden koparılmış uçurtmalar
Bulutu ve suyu izliyor soluk bir sonsuzluk
Anladım yüreğimdeki rüzgarla sürükleniyorum
Üşüdüğümü unutuyorum yalnızlığımı da
Yasaksa artık bu ülkeden çıkmamız
Vatansız olduğumuzu bilelim diyedir
Mayınlayarak ömrümüzün kalan kısmını
