karlı sokaklarında sıcacık yürüyüşleri unutulmayacak şehir. bir şehre kar bu kadar mı yakışır? acaba hala yakışır mı? hala o kadar beyaz yağar mı kar ankara'ya?
bir şehir, gri. bir başkent, sıkıcı. hala güzel bi yer. hani yakışıklı değil. eli yüzü düzgün, sempatik. hani güzel değil. olabildiğince seksi. hala güzel bi yer. denizi yokmuş. olsa kirletirlrdi. hala güzel bi yer.
hakkaten her bahtı karanın görmek istediği ve aralarından birkaçının * gördüğü şehir. bazısı mutluluktan havalara uçar, bazısı * gördüğüne görceğine pişman olur. (bkz: ilk izlenim)
atatürk'ün adını orta asya'daki angarsk şehrinden aldığını iddia ettiği şehir. bizanslardan aldı denilince kızmış, ama eminim kendisi de biliyordu angarsk, irkutsk, kuznetsk gibi şehirlerin türklerle alakası olmadığını, rus ya da sibir şehirleri olduğunu.
Masa başında kurulmuştur Ankara. Masa başı adamları yaratmış, sevmiştir.
Masa başı işlerinin kenti olmuştur.
Sokakları cetvelle çizilmiş, isimleri bir alfabetik indeksten sırayla seçilmiştir
Bestekar, Bilir, Büklüm, Bülten ... diye yan yana giderler.
Tarihi, üzerine sonradan dikilmiş elbisesidir, yaşanmışlığı değil.
Akıldır, mantıktır. Ruh ona sonradan biçilmiştir,gerekliliği bilindiği için.
Arkasında hayat değil bilgi vardır. Bu yüzden karmadır ruhu.
Kültürleri bir potada karmış, kendince birleştirerek kendini yeniden var etmiştir bu kent.
Tren Garı binasının karşısındaki Hitit Aslanı'na ters binen Nasrettin Hoca'dır Ankara.
Sterildir Ankara, heterojendir. Fakiriyle zengininin hayatları pek karışmaz birbirine.
Sıhhiye köprüsü görünmez bir duvardır kuzey ve güney arasında.
Sınırlar nettir Ankara'da. Çünkü devlettir Ankara. Devlet sınırları sever. Makamdır protokoldür.
Ankara Merkezdir. Ne topraktır ne beton Ankara; ne de ikisi arasında bir şey. ikisine de uzaktır, kendine özgüdür. Denizsizdir Ankara. Otobüslerde, dolmuşlarda, pastanelerde, parklarda, insanların yüzlerine bakılarak kurulur hayaller. Çünkü bir deniz yoktur, insanlara sırtınızı dönüp seyredebileceğiniz.
Yalnız kalamazsınız, denize kaçamazsınız. insanların dönüp gelecekleri yer yine birbirlerinin yüzüdür.
Bu yüzden karşınızdakine yanlış yapmazsınız , insan ilişkileriniz net ve açıktır onun için insan, ilişkileriyle var olur Ankara'da.
Mekanlarından öte , insanlarının yüzleridir bu kente bağımlılığımızın temeli.
"Ankara" (Ancyra), "çapa"dan (anchor) gelir. Denizi kaçalı çok zamanlar olmuştur ama hala çapadır. Sabitler. Hareket ettirmez, Yazlar sıcak ve kurak, kışlar karlı buzludur. Ankara bunları taşır yakıştırır kendine.
Ancak baharlarda telaşlı ve huzursuzdur; sabırsızdır. insana en çok baharlarına yakındır bu yüzden.
Değişimi yakıştırmaz gibidir durağanlığına . Kısa kışlar ve yazlar, iç içedir baharlarında.
Geceleyin Köşk 'ün önünden aşağıya kayarken, bir tür deniz olduğunu hayal ettiğim bu ışıklı çukur dibine doğru çeker; uçmak ile batmanın bileşkesi bir hisle dalarım karanlık sularına; hafiflerim.
bir denizi eksik olan şehir. *
uzun bir yaz tatilinin ardından, bugün son gecemi geçireceğim şehir. oh be, sıkılmaya başlamıştım senden. gidince de özlüyorum seni ama olsun.
(bkz: allah'a ısmarladık ankara)
(bkz: sözlük yazarlarının itirafları)
mevcut sanayisi ya da bilinçsiz sahil kenarı işletmeleri sayesinde resmen bok akan, asla yüzülemeyecek olsa da denize sahip memleket insanlarının tu kaka ettikleri şehir. sanırsın ki her gün sahil kenarında bir yere oturup kahvaltı ediyorlar, laptop'larıyla iş toplantılarına katılıyorlar falan. herbiri sanki bana denizkızı. "denizsiz yaşayamıyorum" diyorlar, sorsan yüzme de bilmez mal.
belki de olay bakmak/görmek dengesinde gizli. sen "öküz" gibi bakarsan tabi ki göremezsin, biz görüyoruz ama.
sonbaharda kumrular'ı boydan boya kaplayan yaprakları haşır huşur ede ede yürümeyi sevdik biz. kışın dikmen yokuşlarından ev yapımı kızaklarımızla kaymayı sevdik, bahar geldiğinde anıttepe'nin bahçeli'nin sokaklarında arkadaşlarla gezmeyi tozmayı sevdik, yazın ise...ee...tamam yazın hakkaten sıkıcı oluyor eyvallah.
"dondurucu soğuk" sezonunu bu sene erken açmış şimdiden ebemizi bellemiş şehirdir. nisana kadar ayaz eşliğinde bol küfürlü günler geçirmemize vesile olacak olmaz olası şehirdir.
Ankara denilince aklima ilk gelen sozler 'Ankara Ankara guzel Ankara seni gormek ister her bahti kara '
ve baskente yakisir derecede buyuk binalar tabikide.
yerel bir gazetede hakkinda ozlem kokulu bir yazi yazilmis sehrim;
ANKARA'DA SONBAHAR
Sabah uyanıp camdan dağa baktığımda artık başka bir şehirde olduğumu bir kez daha farkettim. Sonbahar Manisada ne kadar farklı şimdi Ankarada her taraf kızıl sarı yapraklarla kaplıdır. Yolda yürürken yaprakların çıkardığı ses içinizi bir tuhaf yapar. Garip bir hüzün çöker nedenini bir türlü bilemezsiniz. Seversiniz bu hüznü rahatsız olmazsınız. Etrafa daha bir alıcı gözle bakarsınız. Parkta oynayan çocuklar, elele yürüyen yaşlı çift, birbirlerine sıkıca sarılmış gençler daha bir hoş görünür gözünüze. Botanik Bahçesi, Seymenler Parkı, Kuğulu Park şimdi her zamankinden daha da bir güzel daha da bir huzur doludur. Tunalı Hilmi Caddesi'nde, Bahçelievler'de turlayan gençler daha da bir neşelidir. Hepsinde yaz tatili sonrası arkadaşlarına, sevgililerine yeniden kavuşmanın heyecanı vardır.
Ankara'da sonbaharda sabahları işe giderken ve akşam iş çıkışında halk dilinde ahmak ıslatan Ankaralıların ise memur ıslatan dediği yağmur ciseler. Islanmadan eve ulaşabilirseniz kendinizi şanslı sayarsınız. Hep artık bugün şemsiyemi unutmayacağım diyerek kendinizi şartlandırır,sonra da işe yetişmenin telaşı ile unutursunuz. Arkadaşlarla şemsiyeyi paylaşmanın keyfi de bir başkadır aslında. Birbirinizi ıslatmamak için bir telaşa kapılır şemsiyeyi birbirinize doğru iter sonunda ikinizde ıslanırsınız.
Artık Devlet Tiyatrosu, CSO (Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası) gösterileri sahnelenmeye başlamıştır. işyerinde onbeş günde bir, bir gönüllü bilet alma işine talip olur ve öğle tatilinde bilet almak için o uzun kuyruğa girer. Binbir zorlukla alınan biletler bir türlü beğenilmez, herkes hep en iyi yeri ister. Birilerinin gönlü hep kırılır. Ama gelenek hiç bozulmaz onbeş günde bir cuma akşamları hep birlikte tiyatroya ya da cumartesi sabahları konsere gidilir.
iş çıkışları, ya alışveriş için Sakarya caddesi'ne gidilir ya da herşeye boş verilip Mülkiyelilere, Sonbahar akşamları herkes oradadır. Tüm gün işyerlerinde, okulda yaşanan ağır hava bir tarafa bırakılmış, öğrenciler, mezunlar, hocalar hep birlikte Türkiyeyi , insanları , çocukları konuşmaktadırlar. Bu mekanda herkes birbiri ile dosttur. Siyasi görüş, etnik köken vb değerler burada aynı sepetin içinde bir olur. Amaç hep aynıdır.Herkes için daha iyi bir hayat.
Şimdi kültür etkinliklerinin başlama zamanıdır. Atakule'de her cumartesi bir konferans düzenlenir. Üstün Dökmen, Erdal Atabek, Atalay Yörüköğlu ve diğerleri Ankaralılar ile buluşurlar. Salon hep ağzına kadar doludur. Ayakta konferans dinlemenin de ayrı bir tadı vardır. Ayaklarınız yorulurken ruhunuz dinlenir.
Ankara'da sonbahar sinema zamanıdır. Ankara Film Festivali başlamıştır. Cuma ve cumartesi akşamları sabaha kadar devam eden film gösterilerine hep gitmek ister ama bir türlü cesaret edemezsiniz. Yine de her cumartesi akşamı sinema akşamıdır. Sinema çıkışı alınan sıcak kestaneler Akay yokuşu'nu tırmanırken daha tadına varmadan çabucak biter.
Her yerde olduğu gibi Ankara'da da sonbaharın gelmesi ile birlikte artık üniversiteler açılmıştır. Sokaklarda, pastahanelerde, kahvehanelerde gençler cıvıl cıvıldır. Alışveriş merkezleri sevgileri ile gezinen gençlerle doludur.
Öte yandan şimdi yaşadığınız şehir Manisa da çok güzel bir şehirdir. Manisa'da yaşam kolaydır. Gidilecek mekanlar, resmi daireler, bankalar burnunuzun dibindedir. Trafik telaşı yoktur. Herkesin birbirini tanımasının garip bir çekiciliği, esnaf tarafından tanınmanın verdiği bir güven duygusu vardır. Ankara'ya göre hayat daha ucuzdur. Buradaki sinemalarda da en son filmler oynar, burada artık arkadaşlarınız, dostlarınız vardır, işiniz, sevdiğiniz adam bu şehirdedir ama eksik kalan bir şey vardır. Bu şehrin caddeleri, Sakarya Caddesi'nin, Seymenler Parkı'nın, Kuğulu Park'ın, Tunalı Hilmi Caddesi'nin yerini tutamaz ve hep kulaklarınızda Manisa'ya yerleşen bir başka gurbet gelininin şu sözleri yankılanır: "Manisaya geleni tam 35 yıl oldu. çocuklarım oldu, evlendiler, torunum bile var, evim de burada ama 35 yıldır hala bir gün Ankara'ya döneceğimin hayali ile yaşıyorum."
Bu sözlerdeki acıyı , özlemi bir tek Siz ve Sizin gibi Ankara Sevdalılar anlayabilir , diğerleri anlayamaz. Bunu bilir ve bu özlem ile yaşamaya devam edersiniz.
istanbuldan sonra çekilmez olan şehirdir.eğer ki siz de benim gibi hayatınızda bir kez gittiyseniz ve gitme sebebiniz hayatınıza yön verecek bir sınavsa çekilmezi bırak nefret edilecek şehirdir.
soğuğun iyiden iyiye hissedilmesi, titreme, göt donması, kısmi ve geçici yüz felci gibi sıcaktan soğuğa geçişteki 4 aşamanın henüz birincisini yaşatan. bu aşamaları ölmeden atlatıp, yaşamaya devam edebilenler içinse ödülü, hepinizin bildiği gibi kendisine aşık olmak için en büyük etken olan -ki en büyük kozudur- kar. değer mi? fazlasıyla.
bakalım kahramanımızı ilerki bölümlerde ne gibi zorluklar bekliyor...
