ilk gittiğimde çok sevdiğim ve sonra orda okumak için can attığım.sonra hayallerime kavusup orda okumaya basldığım ve o zamanlar ben niye buraya geldim dediğım yerdir.Şimdi ise özlediğim,en çok olmak istediğim yerlerden biri.
16 ekim dünya gıda gününde gıda mühendisleri odası merkezi etkinliğinin gerçekleşeceği şehirdir bende bu etkinliğe katılacağım ankara'nın o keskin soğuğundan korkmaktayım.
yaşadığım şehre kıyasla ilginç bir iklime sahip olduğunu düşündüğüm şehirdir. Zira sabahtan beri yağmur durmadı. Bizim oralara yağarsa 1 2 saat yağar genelde de gece yağar. Bu ne arkadaş sabahtan beri durmadı.
bende mi bi bozukluk var bilmiyorum ama havası o gri renkle kaplandığı, az da soğuk vurduğu zaman içimi beni mutlu eden bi efkar dalgası sarıyor. valla günümün her anı da güzel geçiyor ondan sonra.
ıstanbul'dan giderken ızmit'in içinden geçmemeyi umut ettiğim şehirdir. Kenarından kıyısından geçir kaptan içine girersen ben biterin 4 yıllık bir aşkın üzerine ortulen yaranın kabuğunu deşme kaptan.
Edit : ey gidi bunu eksileyen ve kuvvetle muhtemel ızmitli olan kardeş inşallah bir gün başına gelir de anlarsın . Beddua değil bu emin ok adamı olgunlaştırıyor. Ama öyle bir durumda ancak beni anlayabileceksin
kışı yaşamaya başlamış şehirdir. hayırlı olsundur.
soğuk hava ve yağmur adamın anasını ağlatmaktadır. üstüne bir de caddelerdeki su birikintilerinden inatla hızlı bir şekilde geçen şoförlere dağarcığımdaki en güzide küfürleri armağan etmiş bulunmaktayım.
