insanların sevmediği, gri gördüğü, betondan ve memurdan ibaret olduğunu zannettikleri güzelim şehir.
oysa ankara sessizdir. ruhunu pek açmaz kimseye. onu sadece ruhunu açtıkları anlar, sever. konuşan şehirlerle herkes iletişim kurar. oysa ankara soğuktur. yanaşmaz kimselere. onlar gelsin ister. onlar sevsin. ankarayı seven bir insanın ankara sokaklarında yürürken hissettiklerini bir başkası hissedemez. göremez.
ankarayı sevmeyi herkes beceremez. ağır gelir insanlara biraz. sıkıcı. kasvetli. yaşanacak yer olmadığını söylerler. halbuki bilmezler. ankarada yaşanmaz, ankara yaşanılır.
sevmen için bir nedenin yoktur. sevmek için bir nedene gerek de yoktur zaten. nedensiz seversin ankara'yı. o kadar benimsersin ki laf söyletmek bile istemezsin ona. ben de böyle duygular uyandırıyor işte ankara.
resmi devlet binalarına ev sahipliği yapmasından dolayı, renksiz ve iklimide karasal olduğu için soğuk olan, ancak son yıllardaki postmodern saldırılar neticesinde binaların griden beyaza ve alçı rengine dönüştürülüp, ebesinin bellendiği şehirdir.
