Ankara'ya öyle yakışırdı ki kar..
asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar...
Kimse keman çalmaz belki ama
çok keman çalınsın balolarında
diye yapılmış
gri sisli binalar...
Akşamın 10u Kızılaydayım Ankarada yaşayanlar bilir.
Kış geldiğinde akşamları, genzi hafif yakan bir is kokusu vardır Ankaranın
Çocukluğumda daha yoğundu o is
Hava kirliliği azalmış olsa da hala hamurunda var. Hep kokar
O kesif kokuyu çekiyorum ciğerlerime Çok rüzgar esmese de yürüdükçe yüzüme çarpan ayaza bırakıyorum kendimi
Yürüyorum
Bir çok kişi bu şehri neden bu kadar sevdiğime hayret ediyor istanbul varken, hatta izmir, nasıl bu gri, sisli, denizsiz şehir sevilebilir
Beni ben yapan, sokaklarında kendimi özgür hissettiğim yer burası
ilk gençliğimde nefret ettiğim, bir an evvel kaçmak istediğim Kaçtığım Yıllar sonra da büyük bir özlemle hep geldiğim
Özlemek O özlemle anın kıymetini bilmek
Şehirleri özlemek aslında insanları özlemeye benzer
Gidersin, en sevdiğin yerlerine dokunursun, kokusunu derin derin çekersin içine
Bazen çok konuşur, bazen de susarsın Ve büyük bir huzurla uyursun kollarında
Sonra alışkanlık başlar (ki bazıları sever bunu)
Ne genzi yakan is, ne yüzüne vuran ayaz, ne de en sevdiğin yerler Aynı heyecanı, kalp çarpıntısını hissetmezsin
Nasılsa O oradadır Hatta şikayet etmeye başlarsın o grilikten.
Halbuki, sen o griliğe vurulmuştun
Bir şehre olan aşk aslında insana olan aşka benzer
O kavuşamama hali çeker hep kendine seni
Çilingir sofralarında özlemin artar, bir şarkı da şehrin için söylersin
insanın bir şehir ile olan ilişkisi, bazen bir insanla olana benzer
Tek taraflı bir sevda gibi
O şehrin kollarından kaç insan geldi geçti, sardı, uyuttu kollarında
Ama sen sadece sana ait sanırsın o ışıkları, yanılgı bunda
Ankara, benim tek taraflı sevdam Gri bulutlarını sevdiğim, kara gözlerinden öptüğüm
Yine geldi ayrılık vakti Ben yüreğimin yarısını, sızısını bırakıp dönüyorum başkasının sevdası istanbula
Benim sevdiğim gibi Ankaranın da beni sevmesini artık beklemeden
Özleyip geri dönmek için, o beni özlemese de
Ankarada geçirdiğim anların kıymetini bilmek için
Bazı insanların neden bu kadar çok Onu sevdiğime hayret etmelerini gülümseme ile izlemek için
Ankarayı sevmeyene bir zulümdür
bu kadar insanın neden Ankarayı sevdiğini anlamadan
Ankarada yaşamak (Yılmaz Erdoğana Sevgilerle )
devletin çökmeye başladığının göstergesi olan şehir. tayyip efendinin oturduğu keçiören bok içinde. mahalleler, okullar, iş yerleri sokak çeteleri ile dolu. ahlaksızlık, suç, gücü gücü yetene mantığı almış kendini gidiyor. her türlü pislik dolu.
Bir kerede havasından şikayet etmeyin şehri.
Hayır önceleri ekvator daydı da benim mi haberim yok?
Standart ankara ayazı dondurup itinayla mahfeder.
O değil de kar yağarsa yollar mısının. gb
