tam bir yaslilar diyari. yolda, sokakta, parkta yaslilardan geçilmiyor. otobüste surekli 65 yas diye öten makineden gina geldi. benim anlamadigim bu kadar yasli insan nereden nereye gidiyor. ne derdiniz var harbinden ya bu sicakta. bence bu konuda bir akademik tez yazılabilir. ankarada yasiyor olsam kesinlikle bu konuda bir calisma yapardim.
buraya gelmenin sanirim en iyi yani birkaç puan farkla kacirdigim odtu'yu görmek oldu. şehir içinde ayri bir hukumranlik gerçekten. kent yasami her ne kadar banal olsa da burada okunurmuş.
Ankara, Türkiye'nin bir ili, başkenti ve en kalabalık ikinci şehri. Nüfusu 2014 itibarıyla 5.150.072 kişidir. Coğrafi olarak Türkiye'nin merkezine yakın bir konumda bulunur ve Batı Karadeniz Bölgesi'nde kalan kuzey kesimleri hariç, büyük bölümü iç Anadolu Bölgesi'nde yer alır. Yüzölçümü olarak ülkenin üçüncü büyük ilidir. Etrafı Bolu, Çankırı, Kırıkkale, Kırşehir, Aksaray, Konya ve Eskişehir illeri ile çevrilidir.
Yerleşirken çok rahat olacağımı düşündüğüm ve hatta gerçekten rahat ettiğim ama zaman geçtikçe oldukça sıkıldığım şehir. Taş yerinde ağırdır diye boşuna söylememişler. Memleketimi özlediğimi hissettiren şehir.
uzağım ya buradan,kırım kırım kırılıyor içim.Yalnızlığın sesi insandır, kalabalığın sesi çığlıktır. içinden doğanların şehridir.Kar kıştır insanları,yaz çamurdur mutlulukları.içmenin başka bir şehre yakışmadığı, ve en çokta ölmenin en özgür olduğu,sorgulanmayacağı tek yerdir.
garip bir şehir, henüz çözemedim. pek bi cazibesi yok gibi ama hic yasanilmayacak gibi de değil. şehir, hem de büyükşehir fakat tam şehirleşmememiş te.. köyden bozma; düz ovaya beton dökmüşler, al sana şehir..insanları bir yere toplamislar, her bi tarafına avm koymuşlar, hadi tuketin mutlu olun der gibi. ama tuketecek bir şey yok. konya da bir koyde, cayir cimenlikler içinde yasamayi yeglerim.
ilk kez geliyorum, bu ilk günüm. 3 günden fazla durulmaz herhal. belki de istanbul'a alismanin verdiği bir bakis bu. tahmin edileceği üzre. neyse bok atilcak başka tarafları da var ama simdilik yeter. Heuhhehheh.
genelde 23:00'da ulaşım biten şehir. 21:30 seansına girdiğim film 2 saat sürünce az kalsın son otobüse yetişemeyip sokakta kalıyordum. hatta yetişemezsem kızılay'dan anıtkabir'e yürür orada çanakkale nöbeti bekleyip zaman geçirmeyi düşündüm ama 23:55'te otobüs geldi ve eve gelebildim. 23:20 otobüsü 35 dakika rötar yapmış.
cumhuriyet ankara'sı ve iMelih(aymelih diye okunur) ankara'sı olarak ikiye ayırabiliriz. cumhuriyet ankara'sını bahçelievler, tandoğan, aü cebeci kampüsü, necatibey caddesi gibi görece yeşil yerler temsil eder. iMelih ankara'sını ise keçiören'in tamamı, aşağı eğlence, etimesgut gibi üstüste, karmaşık ve görece beton yerler temsil eder. bu da benim bakış açım.
vega şarkısı. solda ne zaman görsem şehir, başkent falan kavramlarından önce birden " ah yağmur dönerken kara, şarkılar var falımda, hepsi sana, bu gece ankara" çalmaya başlıyor.
