Bu sefer Ankara’ya gidersem, yukarıda yazdığım gibi, etrafıma bakmadan çalışmak, kendi alemime gömülmek, etrafımla ancak bir gözlemci sıfatı ile alakadar olmak niyetinde olduğumdan, eskisi gibi kötüleyemeyeceğimi tahmin ediyorum.
Adamlarının delikanı, havasının güzel, neşeli olunca oyun havası, üzgün olunca Neşet dinleyen, ülkesini ve vatanını seven, bayrağı için gözünü kırpmadan can verecek adamların olduğu, başkent, ülkenin beyni olan şehir.
Istanbul gibi cok buyuk bir sekilde rahatlikla gidebileceginiz yere tabelalar ile gidebilirken, ankarada boyle bir sey yok. Tabelalar var, ama yeterli degil. Ankaraya geldigim zaman bazen kayboluyorum. Ya da ben de bi mallik var, bilemedim.
