ilk fırsatta terk edilmesi gereken mümkünse hayat boyu bi daha uğranmaması gereken şehir. bu şehirde yaşamak kabustan beterdir. insanı desen ayrı bi mal. üst geçit kullanmak gibi alışkanlıkları yok kullanan üç beş kişiye de salak gözüyle bakar bu gerizekalı insan güruhu, trafik ışıklarına uymak gibi alışkanlıkları kesinlikle yok. sinirden elim ayağım titremeye başladı, zorunlu olarak ankara da yaşayan biri olarak tavsiyem, kafanız çalışıyosa değil bu şehre uğramak ankaralı tiplerle arkadaşlık bile kurmayın.
en büyük mutlulukları da, en büyük acıları da içinde yaşadığım şehir. ama son yaşattığı acı öyle böyle değildi. ilk fırsatta gidicem o yüzden bu şehirden, her ne kadar en mutlu anlarımı yaşadığım yerleri de terkedicek olsam da terkedicem bu şehri.
ya aslında şehirde bi bok yok.manasız büyük,deniz yok insanları garip ama insan bi seviyor zamanla.ankaranın bir duruşu,gride olsa kendisine göre bir rengi var.yaşadıkca anlıyosun ankarayı.bu şehir farklı yapıyor insanı zamanla.uzaklaşınca özlüyosun mesala.ankarayı anlamak sevmek kolay değildir bu bir iki kez gelip gitmekle olmaz.belkide istanbuldan farkıda budur,istanbulu herkes seviyor ama ankarayı sadece onu gerçekten anlayanlar...
kar dünyada hiçbir şehire onun kadar yakışmaz. türkiyede hiçbir şehir onun kadar düzenli olamaz. grinin şehri. hüzün ve şiir kokan kent. onu anladıkça istanbulu anlayamazsınız.
kar dünyada hiçbir şehre onun kadar yakışmaz, doğru. fakat kar yavaş yavaş kalkmaya başladığında ve şehir o solgun yüzünü göstermeye başlayınca da insanın içini bir mutsuzluk kaplar, ankara'nın sevilmeyen yüzü görünür.
yapılan her tanımda en az bir kez " gri şehir " yakıştırması yapılmış başkenttir. dünya başkentlerine oranla biraz kötüdür diyebiliriz. içerisinde barındırdığı üniversiteler sayesinde çevre illerden ayrılmıştır. yoksa çevre illerden herhangi bir farkı yoktur.
arabesk kültüre elini verip kolunu kaptıran şehir. öyle ki bu şehrin açık ara en çok dinlenen ilk dört radyosunun tamamı da arabesk müzik çalıyor. toplam dinleyicilerin kafadan % 70'ini oluşturan bu güruha her gün damardan inanılmaz bouytta ve dozajda arabesk enjekte ediliyor.
yani olay sadece dolmuşçular, taksiciler, gazinocular, tavernacılar ekseninden çıkmış
durumda.
hüzünlü, resmi, soğuk, kırgın, yorgun, başkenttir. ama şehrimdir. betonların arasından bazen ufku, denizi görmeyi arzulatan şehirdir. hep mi sokaklarında hüzün vardır, hep mi soğuktur bu şehir bilemedim.
Ankarada aşık olmak Ege'ye Akdeniz'e benzemez, yaz aşkı yoktur orada.
Karakışın, ayazın içerisinde aşık oldumu adam iliklerine kadar işler.
Sezonluk değil ömürlüktür.
Kumsalda değil lapa lapa yağan karda beklersin aşkını, parmakların buz tutmaktadır, tuttunmu sevgilinin elini kan aynı damara akmaya başlar, o yüzdendir ki Ankara'da aşık oldun mu sezonluk değil ömürlüktür aşk.
Sevgiliye güzel görünmek uğruna popon donsada çaktırmazsın, oda yetmezmiş gibi delikanlılık yapar ceketini de atıverirsin sevdiğinin omuzlarına. Ankara'da aşık olmak herkese göre değildir yani.
Gözler hep buğuludur yağan karın, esen rüzgarın etkisiyle.
Baktın mı gözgöze sadece sevinçleri değil hüzünleri de paylaşıverirsin.
Onun içindir ki Ankara'da aşık olmak başka yere benzemez.
Sezonluk değil ömürlük aşklar bulursun.
yaz da kış da soğuk olan memleket. duvarları soğuk, insanları soğuk.
4 yıl boyunca(en az) memleketimizdir deyip bağrımıza basarız. lakin hem belediyesi, hem de insanları çok berbat aga.
ama bir süre sonra insan sevmeye başlıyor. herhalde içindeki insanları sevmekten geçiyor ankara'ya alışmak, ayazında içtiğiniz sigaranın güzel gelmesi.
günümü mutlu kılan il. gerçi güneş daha büyük rol oynuyor tabi ama şu anda güneşin varlığını ankara'da hissettiğim için, ankara beni mutlu kılıyor demektir.
evet, ankara 2 gündür güneşli ve bir bahar havası var. gitmesin güneş.
ironik şehir. istanbul gibi daha 3-5 sene öncesine kadar içmeye su bulamayan insanların yaşadığı taşra-metrokentte yaşayıp da Ankara'ya; Türkiye'nin en düzenli şehrine köy diyebilen insanlar mevcutken...
artık sıkıldığım şehir.daha önceleri gezmek için başka şehirlere gitme fırsatım olmasına
rağmen ankaradan kopamıyordum bu yüzden ankara dışında gittiğim yer sayısı çok azdı.ama artık
her şey değişti türkiye eski türkiye değil ankarada eski ankara.*
insanların sıcak ve pek bir yardımsever olduğu, soğuk şehir. içindeyken kurtulmak için gün sayarken, ayrı kalınan ikinci haftada özlenen şehirdir. ama deniz yok, ama istanbul çakması her yer, ama ortam yok gibi bahanelerimizin gerçekten de bahane olduğunu buradan herkese duyuruyorum.
evet, kar her şehre yakışır ama ankara'da kar bir başka güzeldir. KARıN EN ÇOK YAKıŞTıĞı ŞEHiR DEMEK YANLıŞ OLMASA GEREK. AN iTiBARiYLE DE BEYAZLAR iÇiNDEDiR.
senenin 10 ayi sövülen, 2 ayinda da "kar en cok buraya yakisiyor" lafiyla boyuna övülen acayip sehir.
ben ankarali olmayan biri olarak söyleyeyim, bu sehir güzeldir arkadasim. cogu insan agzi acik moskova'daki, berlin'deki, varsova'daki gece kulüplerini görüyor sadece, bu yüzden begenmiyor. hem hayatin seks ve ickiden ibaret olmadigini göz önüne alirsak, sehirde yapacak cok seyimiz oldugunu düsünebiliriz. benim evden cikmayan bir asosyal oldugumu düsünürsek, sehirler hakkinda yazdiklarimin pek saglikli olmadigi sonucuna da varabiliriz.
bilemedim.
yani ankara güzel de, 10 ay sövüp kisin bu sehre yavsamayin. ben kiziyorum.
karin en cok yakistigi yer falan ne ayrica? karin yakismadigi yer mi var allasen?
