nkara için ne söylenirki ankara bikere ne diyor yılmaz erdoğn arkaya öyle yakışırdı ki kar güzel şehir başkentimiz atamın mezarının bulunduğu memurler kenti ayzı meşhur bozkır .
Her gece bi şekilde pörtlemese şaşılacak bir başkenttir efenim kendileri. Yine özlemi depreşen, efendime söyleyim denizsiz nasıl yaşanır merak eden insanlar sarmış buraları.
https://galeri.uludagsozluk.com/r/1794376/+
Ankara'yı çok özlüyorum. Bunun bana bir anlam ifade etmesinin yarattığı o yerçekimsiz mutluluğu özlüyorum. kendimi buradaki kendi halinde kuğular gibi hissediyorum. olmam gereken yerde değilmişim gibi. Canozan'in şarkısındaki gibi: "güneşi ararken peşini bırakmaz ay."
Çocukluğumun ve gençliğimin geçtiği sürekli herşeyin tekrar ettiği manasız gelen şehirdir. Şehri güzelleştiren tek şeyin çok fazla gidilecek park oluşudur.
Sevgiliniz veya bir kankanız yoksa çekilmesi gerçekten zor olan bir şehirdir derim.
Her yıl değişmez road trip istasyonum. Şu memleketin en güzel ikinci, en yaşanası ilk şehri. Bilhassa şimdi üşüyüp üşüyüp konyağa düşmek için. Ancak bu kış ilk kez kendi aracımla yola çıkacağım ve istanbul bolu ankara istikameti bu aylarda sürekli kapalı olduğu için kararsızım.
Not: Yakın zamanda istanbul ankara yapmış olanlar bir ışık yakarlarsa sevinirim
Bir gün gideceğim diyorum ama bir türlü nasip olmuyor bu şehir bana. Keza akrabamın yarısı da orada yani. Gelirim bir gün gri şehire belki yarın belki yarından da yakın.
Ankara Ankara güzel Ankara
Seni görmek ister her bahtı kara...
insanların topraktan ziyade gökyüzünü de griye boyadığı şehirdir.
Binlerce gri beton içinde, yüzbinlerce yalnız insan yaşar bu şehirde.
Paranın hüküm sürdüğü bu topraklarda, kravat denilen yular insanın boynuna vurulmuştur.
Her yerde paranın tutsak ettiği insanlar görebilirsiniz.
Parkları dışarıdan cilveli gözükse de, yılların eskittiği adamların toplantı ve matem yeridir aslen.
Aynı çatı altında yaşayan çoğu kişi, evini paylaştığı insanları tanımaz.
Arada birbirlerine denk gelirlerse samimiyetsiz bir merhaba takınırlar, o da sözde nezaketlerinden dolayıdır.
Çoğu şeyden yoksundur ankaranın insanı.
Omzuna çarptığı kişiye pardon demekten yoksundur,
dünyanın ciğerleri ağaçlardan yoksundur,
rüzgarın sesini kıyıya vuran denizden yoksundur,
Ama en çok sosyallikten yoksundur.
Çünkü herkesin koşuşturmak için bir sebebi vardır ankarada.
Kimsenin vakti yoktur arkadaş edinmeye, hisleri paylaşmaya.
Hiç bitmeyen bir maratona koşar dururlar.
Ve ödülü para olan o maratonda verirler son nefeslerini.
Benim gibi tekildir bu yüzden ankaranın griye boyayamadığı insanlar.
Birbirlerini bulamazlar.
Betondan duvarlar arasına sıkışır kalırlar.
Yalnızlığın şehridir ankara.
Paraya değer vermeyenin yalnızlıkla sınandığı,
hatta harcandığı şehir...
