Daha tanımadığım hatta tanımaya bile baslayamadigim şehir. Bu yüzden çok üzgünüm çünkü ankaradan hic nefret ederek gelmedim. Sorun ankara değil ankara da veteriner hekimlik okumak sanırım. Haftada 1 karanfilden başka bi yere gidemeyerek hic bi şey keşfedemiyorsun iste.
Gözümü kapayıp açtıgım şehir, sabahın kuru sogugunda yurttan alelacele aldıgım karton bardaktaki cayı titremekten ellerime döküp yandığımı hissetmedigim , ayazında okul için yollara koyulduğum sehir. Bir nisan sabah uyanıp yerlerin bembeyaz örtüyle kaplandıgını görebilirsiniz, pusetindeki bebegine cee yapan anne gibidir ankara, şaşırtıcı sekilde esprili bir sehir.
Üzerine sis çökmüş , soğuğu içe işleyen şehir.
Daha kötüsünü yazınca angaralılar eksiliyor.
Deniz insanı sevemez burayı.denizi bırakıp da klorlu suyu tercih edecek varsa zaten yaşasın hiç ayrılmasın buradan.
Çocukluğum olarak tanımlayabilirim, ayazını bile çok özledim be. Temas grubununda bir şarkısında yer verdiği söz gibi "aklım orda, var bi şey Ankara'da"
Aşkların en güzel yaşandığı , sıcaklığını her zaman hissettiğim, sıcak hsjsndlflf svasylamdqoeudbsşwc......
Şaka şaka , sik gibi şehir sürgünde şafak sayıyoruz.
