liseden mezun arkadaslarim birisi istanbul digeri ankarada. aradan onca yil gecmis ama gorusuruz lakin ben istanbulda oturmama ragmen istanbulda oturan arkadasimla ankada oturandan daha az gorustuk bir yilda. iste bu yuzden seviyorum seni ankara dostlara dokunmuyorsun kavusturuyorsun bizi cabucak ,istanbul gibi degilsin.
Istanbul gibi cok buyuk bir sekilde rahatlikla gidebileceginiz yere tabelalar ile gidebilirken, ankarada boyle bir sey yok. Tabelalar var, ama yeterli degil. Ankaraya geldigim zaman bazen kayboluyorum. Ya da ben de bi mallik var, bilemedim.
Adamlarının delikanı, havasının güzel, neşeli olunca oyun havası, üzgün olunca Neşet dinleyen, ülkesini ve vatanını seven, bayrağı için gözünü kırpmadan can verecek adamların olduğu, başkent, ülkenin beyni olan şehir.
Bu sefer Ankara’ya gidersem, yukarıda yazdığım gibi, etrafıma bakmadan çalışmak, kendi alemime gömülmek, etrafımla ancak bir gözlemci sıfatı ile alakadar olmak niyetinde olduğumdan, eskisi gibi kötüleyemeyeceğimi tahmin ediyorum.
