üyesi olduğum nesil. yıllar sonra mailden gelen bülten ile giriş yaptığım son entry üzerinden 12 yıl geçmiş. vay be güzel zamanlardı, bugünler de güzel; artık iş güç, çoluk çocuğa karıştık * yaşlandık mı hiç öyle hissetmiyorum. Nesildaşlara selam torunlara başarılar.
Geçtiğimiz haftalarda bir nesildaşla mesajlaştık, vay arkadaş, sanki Medellin’de dolaşırken bir Türk’e rastlamış gibi hasret giderecektik neredeyse... evet, saylonların istilasına uğramış bir başka nesil.
"biz daha ölmedik" diyen nesildir. ama şimdiki beyinsiz veletler her sosyal ortamın içine ettikleri için büyük ihtimal sözlüğü bırakmış nesildir. ben niye duruyorsam artık. (bkz: old habits never die)
birkaç sayfa geriye gidin. ne çocuklukları kalmış, ne yazmayı bilmemeleri. şimdi de fosil olmuşlar, kocamışlar. çoğunluğu y neslinin son neferleridir. dünyanın cefasını onlar çekmiştir.
