Gecenin bir vakti oyalanmak isterken, vefatını ogrendigim merhum. insan ancak genç kayıpları gördükçe, aslında hayatın ne kadar kısa olduğunu anlıyor. Mekanı cennet olsun.
kimse sen değil, gerçekten değil. bu yaşımıza geldik ama hala senin o masumiyetini, hayata bakışını, düşüncelerini yakalayamadık. gerçekten özledim be kubi. gerçekten. yaşımız ilerledikçe mi iyice zıvanadan çıkıyoruz; bencilce, kendi zevklerimiz uğruna insanları kırıp döküyoruz yoksa hep mi böyleyiz bilemiyorum ama kötü bu dünya, çok kötü.
galiba ölümsüzlük bu demek. yıllar geçmesine rağmen hala birilerinin kalbinde, beyninde, gözyaşlarında olmak. hala ihtiyaç duyulan adamsın. vay be.
3 yıl oldu kubi. Daha dün gibi.. Sabahın 6sında çalan telefon.. annemin "kubilay ölmüş" demesi. . Tanıdığım tek kubilay olmana rağmen "hangi kubilay?" Diye sordum. Kimin aklına gelir ki gencecik birinin öleceği?
Daha senin, yunusun, oytunun acısı geçmeden, bugün de yine gencecik birini gömdük o kara toprağa, tahir'i gömdük..
Orda boş boş yatmak size hiç yakışmıyor kubi. Hiç...
Bu nickin bir yazar olduğunu.
Ve o yazarın aramızda olduğunu.
Aramızda olan yazarların bir zamanlar bu sözlükte yazdığını.
Ve "aramızda" olan yazarların hayatını kaybettiğini bilmeyen bir sözlük yetişiyor.
Gerçekten acı verici.
Edit: nick altını kirlettiğim için özür dilerim air20
ilk entryleri okurken şaka falan zannedip, çıkıp nasıl trolledim ama demesini falan bekliyor insan ama ilerleyen entryleri okuyunca hiç tanımasanız da hafiften bir boğazınız düğümleniyor. Allah rahmet eylesin.
