misafire çayın yanında tepside sigara ikram eden güzel esnaf ağabeylerin şehri. bedri koramanın haftalıklarında henüz geçen hafta adam çizmişti. "bizim zamanımızda misafire sigara ikram edilirdi. öyle bir zamandan geliyoruz" diye. bir sürü evde şato, uçak, tank, damat-gelin gibi acayip sigaralıklar, çakmaklar vardı. şatonun çatısının tepesindeki haç çekilince çatı kalkar ve içinden sigaralar çiçek gibi açılırdı. adana'da hala bu şatoları görmek mümkün. adana, klasik uzun kırmızı marlboronun piyasadan silinmemesini sağlayan kenttir. uzun kırmızı marlboro pek çok esnaf için statü sembolü hala. sigara boktan bir şey olabilir ama ikram eden elin samimiyeti istanbul'daki pekçok şeye değer. belki de adana bu yüzden özlenir.
Kozan ilçesinde, 35 yaşındaki bir adamı öldürdükten sonra cenazesinde ağıtlar yakan ve sosyal medya hesabından, ''Mekanın cennet olsun abim'' mesajını paylaşan Okan idem adlı vatandaş 20 yıl 5 ay hapis cezasına çarptırılmış. havasından mıdır suyundan mıdır anlamadım.
kebabıyla, şalgamıyla, adliyesiyle, sıcağıyla ve samimi insanlarıyla tanınan bir şehir. diğer bir yönüyle memlekete ünlü isimler kazandıran bir şehir. adanademirspor ve adanaspor da şehrin birbirine ezeli ve ebedi düşman olan iki takımıdır.
bir baba-oğul, internet üzerinden kredi kartı bilgilerine ulaştıkları Türkiye'nin 81 ilinden 160 bin kişiyi dolandırdıkları iddiasıyla gözaltına alınmış. Adliyeye sevk edildikleri sırada zanlı baba, "ihtiyacım vardı dolandırdım, lüks villalarda yedim, pişkinliğimi yazın" demiş.
inanmayın beyler adananın öküz, barzo, cono kaynadığına. 6 yıl adana'da okudum en ufak bir kavgaya bile karışmadım, gitmeden önce "yolda biri sana omuz bile atsa dön sen özür dile" diye tembihlemişlerdi oysa ki. mert, delikanlı insanlar tanıdım. öğrenciyim deyince "kira vermek için sen gelme masraf olmasın paran olduğunda ara beni, ben gelip alırım" diyen ev sahibim oldu. 2 kilo mandalina istediğimde "sen öğrencisin" diyerek 3 kilo tartan pazarcı esnafını ilk kez adana'da gördüm. ramazanda iftara gittiğimiz restoranda ana yemekler gecikince kızıp kalktığımızda yediğimiz salata ve çorbaların parasını "onlar ikram" diyerek almayan esnafı da adana'da tanıdım. başka bir ramazanda arkadaşın evine gittiğimiz iftardan sonra bindiğimiz asansörde "haftaya da bize gelin" diyen ama bizi hiç tanımayan hatta belki de oruç bile tutmayan insanlar tanıdım.
sözü nasıl bağlayayım bilmiyorum ama 6 yıl yaşadım ve içim buruk ayrıldım.
