hep ama hep bir abim olsun istedim. iki dayım vardı; küçüğüyle aramda 9 yaş var. ama hiçbir zaman iyi anlaşamadık onunla. hep üzüldüğüm, kızdırıldığım anılar var aklımda onunla ilgili. büyüğü küçüğe görece daha sahiplenici, daha iyiydi. motoruyla gezdirir, bisikletimi tamir ederdi. ama daha çok bir baba olgunluğunda. ben hep abim olsun istedim, annemi kıskanacağım, babamı kızdıracak, beni belki hırpalayacak ama abim olacaktı. gözlerim doldu başlığı okurken. ne şanslı insanlarsınız. bi küçük kız kardeşim var ve onu çok seviyorum. ama abinin yeri başka be sözlük.
huzur bozan , olmasada olur diyebileceğim hatta daha iyi olur diyebileceğim insan. pek abi kardeşlik yok zaten aramızda birbirimizi yıllarca görmesek o kadar mutlu oluruz kanımca.
Küçükken odasından kovar, altınıza işediğiniz için arkadaşlarınızın yanında sizi tehdit eder, ranzanın muhakkak üst katını sahiplenir, arkadaşlarıyla dışarı çıktığında yanında sizi istemez, sinirlenince döver, dövünce içten içe üzülür. Saçınızın tek bir teline zarar gelse aslan kesilmeye her daim hazırdır. Candır abiler. Hele bir de büyüdükçe paylaşımlarınız artmaya başlar o zaman tadından yenmez. O askere gittiğinde salya sümük ağlar, telefonlarda hala geyik yaparsınız. Dolu dolu sevdiğini söyleyemez belki ama siz bunu her zaman hissedersiniz. Anneden babadan ötedir abi. Hele benimki gibi bir abiyse evlenip yuvadan uçacağını düşünmek içinizi sızlatabilir. Hayatımdaki en değerli şeyim,akıl hocam, her konuda desteğini esirgemeyen canımın yarısıdır. Bro bunları okuyorsan bi 100 kağıt yollayıver .
beni bir tane çikolataya yürüten adam. evet ilk adımlarımı bana uzaktan çikolata göstererek attırmıştır.
abim hayata erken atıldığı için sadece akşamları görüşebildik baya bir süre. hep sert bir duruşu vardı. sakinken bile taş gibi bir yüzle bakardı bana. hayat ona çok iyi yüzünü göstermediği için de olabilirdi bu sert duruşu.
bazen beni sevmediğini bile düşündüm. ama 15 yaşımda kavgama yalınayak koştuğu an kahramanım oldu. evet sokağın başına kadar yalınayak koşup söküp aldı beni o beladan. benle kavga edenlerin ağzını yüzünü kırdı. sonra kendi 2 tokat attı bana o da ayrı konu. canı saolsun.
babam eve uğramadığı zamanlarda aile reisliğini de üstlendi kendisi. 42 yıllık hayatında hep aile sorunlarıyla ilgilendi. her başım sıkıştığında babamdan annemden önce onu arayıp akıl danıştım.
kısacası kahramanımdır bu sert adam.
edit: sert dedim ama bakmayın siz. eve gelince 'acıdı mı lan attığım tokatlar' diye sordu. yufka yüreklinin bayrak taşıyanıdır aslında.
kendisine burdan çok teşekkür ediyorum. üniversite okumamı sağlıyor harçlık yolluyor , babamla aramızdaki anlaşmazlıklarda ağırlıklı olrak beni savunuyor. yakında beni evlendirirde ben daha ne isteyeyim abim.
sokaktaki arkadaşların zorbalıklarından kardeşini koruyan, kardeşine kızıyor onu çekemiyor gibi dursada aslında kardeşini canından çok seven onunla yeri geldiğinde odasını paylaşan kişi.
hayatımdaki en değerli varlıklardan birisidir kendileri. her ne kadar gençlik yıllarım onunla beraber geçmesede, artık birlikte bir şeyler yapmak adına bunu başarıyorsak bir şeylerde başarmışız demektir.
bir kız kardeş için zaman zaman çekilmez olsa da baba yarısıdır.
hiçbir zaman seni bırakmayacığını bildiğin kişidir, kimi zaman en yakın arkadaşındır, kimi zaman en büyük düşmanın. bir kız kardeş için abi zaman zaman sadece yemek yemeye yarayan çöp öğütücü gibi bir şeyse de, tam bir ağlama duvarıdır. birlikte geçirilen senelerin ardından biraz gitse de rahatlasam diye düşünüp, gidince her gün en az yarım saat telefonda konuşulandır. hiç özlemedim gelme sensiz çok eğleniyorum ben geyiği yapılsa da, görüşülünce boynuna atlanandır abi. izin vermese de gizlice dolabından gömlekler, kazaklar aşırılandır. küçükken hep en iyi arkadaşlarına aşık olunandır. bir şeyleri önden yaşadığı için deneyimlerinden faydalanılması gereken kişidir. candır o can.
not: özlemedim, hiç de sevmiyorum seni abi, hemen şımarma.
bazen kuzen ya da akrabadır bazen arkadaştır.daha doğrusu sen onları abi yerine koyarsın. illa aynı anne babadan olmak gerekmiyor ki sonuçta bazı insanlarda doğuştan bir abi tipi oluyor ve ister istemez sen onu abin gibi benimsiyorsun yani.
