Keşke olmasaydı dediğim insan çeşidi. Bana bu zamana kadar bir çöp almamış insan benle aynı yaşta olan sevgilisine burberry den ne makyaj malzemeleri ne çantalar ne kıyafetler alıyo şerefsiz.sanki para basıyoruz.
neyse sakinim.
ayrılamadığımdır. ilk aşkımdır. ayrıca benim için bi baba kadar değerlidir. hiçbi erkeğe güvenemediğim kadar güvendiğimdir. ne olursa olsun beni bırakmayacağından adım kadar emin olduğumdur. böyle sürer gider tanımlar.
eften püften şeyler yüzünden kavga edebildiğimiz, sevgi ve nefret duygularını had safhalarda yaşatan yegane varlık. Edit: mesajla su, meyve vs istemese iyi çocuk aslında..
Milletin ne güzel abileri varmış lan. Benimki 2004 senesinde annemin aldığı milkinis adlı çikolatanın tamamını bana bir parça bile saklamadan yemiş, çöpünü de masama atmıştı.
insanı hayata hazırlayan yaşam koçu gibidir.
ilk kroşeleri ondan yersin, ilk küfürleri ondan öğrenirsin ki bunun uğruna babadan dayak bile yiyebilir kendisi 'kardeşine .... demeyi sen mi öğrettin' diye.
mahallede ayrı bi havan olurdu eskiden 'ben şunun kardeşiyim akıllı olun lan' edasıyla dolaşırdın.
gıcık olduğun çocuğu gider şikayet ederdin abarta abarta.
evde ortaklaşa bir kabahat işlendiğinde birlikte sessizliğe gömülür, şaşkın bakışlara 'anne biz hep çok iyi anlaşırız abimlen' tavrıyla cevap verilirdi çaktırmamak adına.
abi ilk "piç erkektir" bir nevi; gelir saçını çeker, yanından geçerken çelme takar, gözlüğünle ilk o dalga geçer. işte amacı hep hayata hazırlamaktır seni.
ah canım benim. *
