platonik olmadığı sürece güzel bir duygudur. sürekli bir gülümseme haline yol açar. gelen mesaj okunurken sırıtılır. akla gelince sırıtılır. zaten çok uzun sürmez. sağlıklı bir ilişkiyse zamanla yerini sevgiye bırakır. değilse nefrete. ya da üzüntüye. ya da hayal kırıklığına.
iki ucu boklu degnektir. ne onunla yapilabilir ne de onsuz. sezen aksunun dedigi gibi ne boyle senle ne de sensiz yazik yasanmiyor caresiz. iste ask budur.
gelişini kabullendiğimiz gibi gidişini de kabullenmemiz gereken duygu.
geldiğinde aşkı tüm güzellikleriyle yaşayıp eğlenecek, etrafına gülücükler saçacaksın.
bittiğinde üzüntünü doyasıya yaşayacak, belki küfredip lanet edeceksin, ancak takılı kalmayacaksın.
asla "keşke..." diye başlamayacaksın cümlelerine, "iyi ki tanımışım, sayesinde bir sürü güzel anım oldu" diyeceksin.
ve en sonunda, asla yermeyeceksin. kendine bu saygısızlığı yapmayacaksın.
ve yenisini yaşarken asla tedirgin olmayacaksın. biteceğini unutacak, anın tadını çıkaracaksın. o da bitecek, evet.
bir gün aşkla birlikte saygı ve sevgiyi de hissettiğinde, aşk bitse bile ilişki bitmeyecek.
kelebekli günler başlayacak.
hepinize o kelebekli günlerde bol gülücükler diliyorum.*
Aslında tam anlamını hiçbir sözlüğün barındırmadığı duygular bütünü. Tek bir duygu değil hepsini bi anda yaşatır insana. Normalde mutluluk arttıkça korku azalır aşkta çoğu şey doğru orantılıdır ne kadar mutluysan o kadar korkarsın. Yaşanılasıdır aşk bir o kadar zor.
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgideydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı
istanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların
dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik
Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
iki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.
