Şimdi yetmez burası. Öyle kızıyorum ki bazen kendime!
Nedir yani, kimsin ki sen? Seni diğerlerinden ayrı tutan, yücelten ben! Ben, gitsem umurunda olur mu. "Yapma, dur!" diyebilir misin ardımdan, gözlerin düşer mi gözlerimden aşağı, kapanır mısın dizlerime?
O gün gibi, her gece uyumadan önce adına şiir dediğim karalamalara değer biçip koyar mısın arka cebine? Ve o gün gibi ayrılırken biz, tutar mısın kendini bana bakmamak için?
duvara bir yumruk sallayıp, unutabilir misin acısını?
sahip olamayacağın birini sevmektir.' diye devam eden boris vian aforizması. aşk bazen, o kadar çok şeydir ki tek bir aforizmada toplamak -şuan yaptığım gibi- mucizedir. daralmış bir cendereye sahip mutsuzluk gibidir, aşk bazen öznesine iyilik eki tanımayan bir cümledir.
... sevdiğinle yan yana otururken yüzüne bakıp güldüğünde; o'nun kalbinin başkası için attığını öğrenmektir ve öğrendiğin halde o'nu halen sevebilmektir.
