1752 - ABD'nin ilk hastanesi Pensilvanya'da açıldı.
1809 - Robert Fulton, buharlı geminin patentini aldı.
1843 - Giuseppe Verdi'nin I Lombardi alla prima crociata adlı operasının ilk gösterimi Milano'da yapıldı.
1888 - istanbul'un Avrupa'ya açılan kapısı Sirkeci Garı'nın inşaası büyük bir devlet töreniyle başladı.
Yalta Konferansı'nda Churchill, Roosevelt ve Stalin
1945 - Yalta Konferansı sona erdi.
1953 - SSCB, israil ile diplomatik ilişkilerini kesti.
1978 - Çin Halk Cumhuriyeti, Aristoteles, Shakespeare ve Charles Dickens'in eserlerine uyguladığı sansürü kaldırdı.
1979 - 15 yıllık sürgün hayatından sonra ülkesine 9 gün önce dönen Ayetullah Humeyni yanlıları iran'da yönetimi ele geçirdi.
1990 - Güney Afrika'da ırkçı rejime karşı savaşan Afrika Ulusal Kongresi'nin lideri Nelson Mandela 27 yıllık hapis hayatının ardından bugün özgürlüğüne kavuştu.
2000 - Romanya'da bir altın madeninden sızan siyanür, Macaristan sınırından geçen Tisa nehrinde binlerce canlının ölmesine neden oldu.
Yıllar boyu sevgililer gününün ne kadar manasız olduğunu dile getirdim durdum. Çünkü benim için bir insanın var olduğu günden daha önemli bir günü olamazdı hayatta. Yine de her 14 şubat benim için en mühim günlerden biri oldu. Mühim diyorum evet, lakin sevgililer günü olduğu için değil.. Benim için, tek gerçek sevgili, can şenliğim, canım dedeciğimin doğum günü olduğu için.
Gidişinle kolumu kanadımı kırık bırakan canım dedem.Sen benim için hiç ölmedin ya, maddeten yaşasaydın bu 14 şubat'ta tam 80 yaşında olacaktın. Seni kaybettiğim gün, sanki dün gibi. Seni öyle çok, öyle çok özlüyorum ki, sanki zaman hiç akmıyor ve ben sanki hâlâ son zamanlarını birlikte geçirdiğimiz o hastane odasındayım. Hâlâ yokluğuna zerre alışamadım. Tıpkı seni kaybedeceğime zerre inanmadığım gibi...Seninle önümüzde koşacağımız kocaman, uzun bir maraton vardı. Yine de ben o maratona hiç bitiş çizgisini göremeyecekmişiz gibi hazırlanmadım. Ben günlerce uyumadan, yorulmak nedir bilmeden koşarken, sen beni yarı yolda bırakıp nasıl gittin be dedem ??? Hem de yaşadığımız, doktorları bile şaşırtan sayısız mucizeden sonra...Gerçekten dedikleri gibi, çekeceğimiz büyük acıya rağmen bize daha fazla yük olmamak için mi bıraktın mücadeleyi???
Sana son dakikaya kadar seni ne çok sevdiğimi söyleyip durdum. Son dakikaya kadar ellerimiz ayrılmasın istedim de, Biliyorsun doktorlar müsaade etmediler. Çıkardılar beni odadan. Sonra, sonrasını hiç hatırlamıyorum bile...Hemşirelerden biri sakinleştirici yapıp, beni bayıltmış. Göremedim senin odadan çıkarılışını. Eve nasıl getirdiler, yatağıma nasıl yatırdılar hiçbirini hatırlamıyorum. Ertesi gün ebedi istirahatgahına yolcu edilmeden evvel,babam izin verdi seninle vedalaşmama. Ah dedem, doyamadım gül suyu kokan buz kesmiş yüzünü öpüp koklamaya...Sen hep çok üşürdün dede, nasıl da buz tutmuştun öyle. ısıtmak isterdim seni ama yaşatmayı başaramadığım gibi, affet onu da başaramadım işte.
Ben seninle hep gurur duydum. en çalışkan, en cesur, en mert, kimseye kuruş borçlu kalmamış, boğazından tek bir haram lokma dahi geçmemiş bir insandın sen.
Ah dedem, gözümün nuru, acın halen ateşten gömlek, demirden leblebi... bana hep alışırsın deyip duruyorlar. yarın da, öbür gün de, demeye devam edecekler. Öyle ya, onlar seni nasıl sevdiğimi, nasıl özlediğimi nereden bilecekler. Benim can yoldaşım, artık senden sonra hiçbir şey aynı olmayacak biliyorum. Çünkü sen olmadan tüm mutluluklarım eksik, tüm gülümsemelerim yarım.
Hatırlıyor musun, çocukken seni rüyamda ölmüş görürdüm. ağlayarak uyandığım, koşarak sana sarıldığım olurdu sayısız kez. N'olur allah'ım bu kabus olsun derdim gözüm açılana dek. Şimdi seni en güzel giysilerinle, mis kokular içinde yaşıyor olarak görüyorum ama bu kez allah'ım n'olur uyandırma diyorum.
Biliyorum, ben bu hayat bilgisi dersinden geçemeyip, sınıfta kaldım. Senin yokluğunla başa çıkamıyorum dede.Ama en büyük iki korkumdan biri ile yüzleştikten sonra artık hiçbir şeyden korkmuyorum.
Arkadaşların beni, ben de onları hiç yalnız bırakmıyorum..Önümüzdeki hafta da Ramiz dedenin, senin en iyi arkadaşının doğum günü. Elbette ziyaretine gideceğim. Yine bana "oğlum yine mi hediye aldın? yapma" diyecek ama "karşılıksız değil. babama sarılır gibi sana sarılmama izin verdiğin, beni onun gül kokusundan mahrum etmediğin, hep yanımda, yakınımda olduğun için bu" diyeceğim ona. "Dedenin doktoru senmişsin" diye takılan şakacı ali amcayı da unutmuyorum. Uzun sohbetler ediyoruz. Bizimkilerin yanında ağlayamadığımdan, birlikte ağlıyoruz onunla. "Ne güzel adamdı senin deden" diyor. sanki ilk kez söylüyormuş gibi. "ne mutlu bana, öyleydi" diyorum. Yine, yeni, yeniden, gururum okşanarak.
Canım dedem, daha evvel sana yazamadığım için küçük torununu affet olur mu??? Aklımdan çıktığın için değil, cümleler hep boğazımda düğümlenip, ellerim titrediğinden yazamadım şimdiye dek. Şu anda ağladığıma da bakma, sanki karşımdaymışsın gibi, sanki seninle sohbet ediyormuşum gibi, yazdım ya, duygulandığımdan ağlıyorum. Üzülme sen sakın.
Sen gözümden gönlüme intikal ettin ama ben seni sevmekten hiç vazgeçmedim. Yarın sabahtan, yanına gelirken yine o kokusunu çok sevdiğin papatyalardan alıp geleceğim.Bol bol konuşuruz yine.iyi ki doğdun, iyi ki benim dedem,kahramanım, gurur kaynağım oldun.
Sen yaş aldıkça, benim de ömrüm vefa ettikçe, sana iyi ki doğdun demeye devam edeceğim.
Nurlar içinde, huzurla uyu.
Odunlar için yapılmış gündür, eşini seven mutlu olanın zaten pek umurunda olmaz bu tür günler nihayetinde bu tür günlerde bile ufak tefek jestler yaparlar birbirlerine, ama odun olan erkek sevgiliye sahip bir kadın için bugün en güzel gündür, nihayetinde bir odun bile o gün herhalde sevgilisine bir şeyler alır diye düşünüyorum, bir jest yapar, onu geçtim herhalde tribinden korkar yine parfümde olsa alır.
italya Ternili aziz valentine dayanan anma günüdür. hastalara şifa bulan bir din adamı olarak tanınmıştır. Aşkın da bir tür hastalık olması nedeniyle, zamanla sosyal statü, siyasi nedenler ya da dini baskılar nedeniyle sevdiklerine kavuşamadıkları için aşk acısı çekenlerin de yegane umudu olmuştur. Dönem hükümdarının yasağına rağmen Sevgilileri kavuşturmuş ve nikahlarını kıymıştır. yasalara karşı geldiği için hükümdarın emriyle 14 şubat 269 tarihinde infaz edilmiştir. Kısacası aziz valentini anma günü zamanla sevgililer gününe dönüşmüş.. Gelsin hediyeler, tatiller, gitsin kırmızı kalpler, çiçekler, mucuklar ve nice şeyler. Yani: Her şey duygusal.
Ah valentin valentin..gerçek aşktı senin kast ettiğin.
