beceriksiz türk polisi betimlememi bana yedirecek olan gösteri günüdür. çünkü türk polisi kendi halkına karşı, suçsuzlar ve mazlumlara karşı gayet becerikli bir şekilde şiddet eylemlerini gerçekleştirmektedir. an itibarı ile ilk kanı dökmüşlerdir. polis, halkın özgürlük ifadelerini kısıtlamak ve baskı kurmak konusundaki becerisini büyük bir iştahla sergilemektedir.
sinir bozan gün. hayır o değil demek istediğim. herkes tatil yaparken çalışmak zorunda kalırsın, ve de bu bedavaya gelir. aptal gibi bakarsın. sinirin bozulur.
Türkiye özelinde, makul çoğunluk denen grubun bu barikatları nasıl aşacağının merak edildiği gündür.
Ayrıca, taksim civarındaki her küçük sokağı tutabilen, binlerce gaz bombasıyla personelini donatan ve 27,000 polisi oraya yığabilen istanbul emniyeti, tek bir kişiyi bile taksime sokmayabilecek kadar kudretli iken, taksimdeki olası geniş çaplı bir mitingde güvenliği sağlamaktan aciz olduğuna bizi ikna etmeye çalışmaktadır.
bu sene resmi tatil olmasından ötürü, bugün evde ayaklarımı uzatıp, meydanlardan canlı yayın yapan tv'lerde "kim hangi meydanda imiş", "kim ne diye bağırmış"," kim kimle kavga etmiş", "polis ne yapmış", "kim ne demiş", "kim ne slogan atmış", vs. hepsini izleyecem.
haaa bir de şöyle bir durum var;
(bkz: cuma namazından çıkanlar ile miting meydanlarındakilerin kavga etme ihtimali) **
iscilerin, emekcilerin mücadele günüdür bugün. Bugünü " bahar bayrami " olarak asilime
edenlere inat, yasasin 1 Mayis !
1 Mayis iscilerin, emekcilerin ulusarasi dayanisma ve mücadele günüdür. Kapitalizme, emperyalizme,
fasizme karsi yoldaslarin kol kola, omuz omuza mücadele ettigi gündür. Bu önemli günü
bahar bayrami senligi olarak kutlamaya calisanlarin hedefi, ülkedeki bilincli yoldaslari
sinrdimek istemeklerinden kaynaklanir. 1 Mayis'ta polislerlerin darbelerine maruz kalan,
yoldaslar isimlendirilip ( Terörist ) iskenceden gecilip, hapse atilmistir.
Ama unuttuklari birsey vardir. Fasistlerin devrimci mücadeleyi sindirme politikalari asla
gerceklesmeyecektir. 1 sehit veriririz, 1000 nefer ile omuz omuza mücadele ederiz.
1 Mayis 1977 katliaminda yoldaslarimizi öldüren fasistlerin cezalandirilmadiklarini hatta
ödüllendirildiklerini biliyoruz. Bu yüzdendir ki hala 1 Mayis'ta sehitlerimizi anmak icin
Taksim'e girmemize engel olur bu cuntaci zihniyeti. 1 Mayis katliamini bile anmamiza karsi
cikiyorlar, bunun üzerini örtmeye calisiyorlar. Karsi cikanlari ise sindirmeye calisiyorlar.
BU bile dikta rejiminde oldugumuzun bir göstergesidir. Fikir özgürlügüne karsi cikan,
demokrasiyi amac degil arac olarak gören, isci ve emekci halkini sömüren, insanlari asilime
edip, kültür yozlasmasi icerisine iten ve bu haksizliga karsi cikanlari iskenceden geciren
bir rejimdir.
Halbuki bu rejim karsisindaki mücadelemiz devrimi gerceklestirene dek devam edecektir.
Bizim hedefimiz yine Taksim'dir. Bunun mücadelesini verecegiz bu baski devam ettigi sürece.
Bizim mücadelemiz esitsizlige, isci sinifinin, emekcinin, köylünün sömürülmesine,
yobazliga, dini siyasete alet edenlere hatta dini ülke meselerinin üzerinde tutanlara,
fasistleredir. Herkesin esit haklara sahip olabilmesi icin, tam bagimsiz bir ülke icin,
insanlarin sömürülmedigi, emek haklarinin cignenmedigi, fasizmin olmadigi bir ülke de
yasamak icin mücadele ediyoruz ve bu mücadelemizin sonucunu alacagiz.
Bugün, yeniden 1 Mayis alanlarindayiz.
Bugün, ellerimizde esitlik, özgürlük ve adalet isteyen bayraklarimiz var.
Bugün sesimize ses katma, yüreklerimizi yüreklerimizle birlestirme zamani.
Bugün, neoliberal politikalara ve onlarin yaraticilarina daha güçlü karsi durma zamani.
Bugün, gericilige ve irkçiliga karsi daha fazla dik durma zamani.
Bugün, dünyadaki kardeslerimizle birlikte bize dayatilan açligi, yoksullugu,
sömürüyü, savasi, gözyasini ve aciyi yenmek için, kendi yasamimizi ve gelecegimizi savunmak
için, mücadele bayragini daha da yükseltme zamani.
her sene işçilerin üstünden geçinenlerin meydanlara inmeyi bahane ederek polisle çatışacağı, halka ve halka ait olan herşeye, kamu mallarına zarar vereceği, işçilerin bayramının içine edeceği bir gün.
aksi için yurt dışına bakınız.
ayrıca: ulan işçi demek devrimci mi demek, bırakın bu ayakları.
yarın 1 mayıs...aslı Bahar Bayramı olan bir gün...ama oldu işçi bayramı.... amacı da değiştirilerek oldu, terör ve eylem bayramı. 3 gün öncesinden itibaren yurt genelinde güvenlik önlemlerinin had safhaya ulaştığı, güvenlik güçlerine saldırılar düzenlendiği bir gün... aykırı görüşteki topluluklar meydanlara çıkıp, ülkenin, milletin olan taşınır ve taşınmazları, taş hatta kurşun yağdırararak talan etmemesini, kimselere zarar gelmemesini temennileriyle.... BAHAR BAYRAMINDA herkese mutluluklar. Umuyoruz meydanların değil, yüreklerin ve havaların ısındığı bir bayram tadında kutlanır....
kendisi ve ailesinin geçimini en az veya vasati düzeyde karşılayan,
para kazanmak için g.tü kırbaçlanan,
en asil duygulardan biri olan emek, çaba, alınteri kavramlarının sahibi olan emekçinin bayramı..
emeğin bayramı.. saygının bayramı, hepimizin anasının, babasının, amcası, teyzesi, kendisinin bayramı.. kapitalizmin sömürdüğü bileğin bayramı, yüreğin bayramı..
en hissederek düşündüğüm, sıradan bir günde üzerine saatlerce konuşabileceğim ve tartışabileceğim bir gün olmasına rağmen şurada; hakkında iki satır yazayım dediğim zaman kitlendiğim gündür: 1 mayıs.
oysa basittir; iş-işçi-emek-emekçi-ekmek diyip üzerinden iki satır siyasetle buruşturup bir mayıs tanımı yapması ve ardından sistemi işleten çarkları yağlayan, onaran, değiştiren kişileri yargılayıp; cahil diyip ne bayramı ne hakkı gidin çalışın günde 10 saat bırakın düşünmeyi, bizler soylu beyinlerimizle sizin yerinize düşünürüz sizin yerinize kararları veririz demesi. ve ardından size görevlerinizi söyleriz harfiyen yapmanız için.
kolaydır bir işçinin basit olduğuna karar vermesi ve kolaydır onların kıt akıllarıyla, yağlı elleriyle, pis tulumlarıyla düşünemeyeceklerine, karar veremeyeceklerine inanması.
komiktir; ellerinde bir dirhem nasır olmadan işçilerin bütün dertlerini bildiklerini, bütün sıkıntılarını gördüklerini söylemesi. ve bunun yanında yine onları sömürerek yine işçilerin haklarını koruduklarını iddia etmesi.
sendikalar için acaba taksim'de 1 mayıs'ı kutlamak çok mu büyük başarıdır. işçiler günde 10 saatten fazla çalışırken, asgari ücretin iyice asgarileştiği, açlık sınırının iki kere işçi maaşını geçtiği bugünlerde. taksim bir semboldür bir anıttır yaşanılan olaylar açısından, geçmiş açısından ve gelecek nesillere bunu hatırlatmak açısından. ama bu sendikaların sadece mekan olarak "burada toplandık bakın neler başardık" demesini sağlayabilir mi?
taksim'de yaşanılanlar her zaman hatırlansın hayatını kaybeden işçiler her zaman anılsın hatırlansın, ama bugün geçmişte taksim olaylarında hayatını kaybedenlerden onlarca katı işçi; iş kazasından dolayı hayatını kaybediyor. onlar için bir şey yapılmıyor olması sendikaları ne kadar dürüst kılar veya kendine lider süsü veren emekçi pozu yapanları ne kadar gerçekçi kılar!
bugün mesai saati bitiminde bir işçi veya memur evine gidip dinlenmek veya ailesiyle zaman geçirmek yerine daha rahat bir yaşam için değil sadece aç kalmamak ve asgari ihtiyaçlarını gidermek için ek iş yapıyorsa, simit satıyor veya pazarcılık, işportacılık yapıyorsa bu acaba insanların, yöneticilerin, sendikaların, hükümetlerin ne kadar halkına yakın olduğunun bir göstergesidir, ne kadar hayat şartlarının bilindiğinin bir göstergesidir, alınmayan her önlem, yapılmayan her iyileştirme, yükseltilmeyen bütün hayat standartları bunun bir kanıtıdır.
zaten yakın zamanda "ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler" diyecek yöneticiler. durumumuz o kadar iyi.
ve ülkenin ekonomik istikrarı siyasetimiz sayesinde muhteşem oldu ki fakirlik, hırsızlık, yolsuzluk vb tavan yaptı gidiyor. ahlak çöktü ve bunun tek nedeni avrupa'ya özenmemiz, ekonomimizin kötü olması, işsizlik veya hayat pahalılığı değil.
Neyse,
1 Mayıs'da taksimde tüm emekcilerle bende kutluycam...
umarım terör unsurları bu 1 mayısa katılmaz ve karışıklık çıkarmazlar. umarım çok güzel bir gün olur. tüm işçileri ve onların haklarını savunanları meydanlarda bekliyorum. tabi dediğim gibi sağlam, terör unsurlarını karışmadığı mydanlarda.
