çift sayılar hep hüzünlendirmiştir beni. çift olan her şey aslında... bir sokak lambası hiç bir zaman çiftini bulamaz, çift olamaz. bir sokak lambasının, diğer sokak lambasına uzaklığı en az 3 metredir. arkadaşsız geçti onca yılım bu yüzden. arkadaşsız ve aşksız. birine aşık oldum ama, o insandı platonikte kaldı. diğer lambayla hiç diyaloğa giremedim, o da benim gibi miydi onu bile bilmiyorum aslında.
çitleşmek ne özel şey. eşini bulabilmek, arkadaş edinmek, ailenle sevgini paylaşmak...
aslında 00:00'dan ziyade, 11:11 daha da burkar içimi, dört sokak lambasına benzer çünkü. halbuki sokak lambaları asla bu kadar yaklaşamamıştır birbirlerine. yanımda beklemekten sıkılan küçük bir çocuğun bileğindeki digital saate bakmasıyla ilk kez görmüştüm 11:11'i. ya da ilk kez bir lamba olduğumda dikkatimi çekmişti bu sayılar... bilemiyorum. fark etmez de zaten.
