özlem bitmeyen duygudur her geçen gün katlanır. bir yerden sonra üstü örtülsede herhangi bir an, herhangi bir yer onu hatırlatır. gitmek istersin, görmek istersin ama karşısına çıkacak yüzün yoktur.
Bütün pencerelerde bekleyen benim,
ve
o çalmayan bütün telefonlarda
aylardır konuşan da.
Kabul.
Bir kez yolda karşılaşalım
onunla da avunacağım.
Adımı sesince duymaktan vazgeçtim,
sesini duysam, susacağım.
Yel esiyor ama
değirmen dönmüyor.
Kuraklık bu,
adın ekmeğe dönüşmüyor.
kişinin belki de en çok ihtiyac duyduyu ve bununla birlikle kişiyi en çok üzebilen duygudur.
edit: özlenmek duygusunun iyi bi şey olduğunu öğretmemiz gereken kişiler olduğunu biliyorum ama öğrenemiyorlar.
tamam özlem yaratılış gereği insanda sıkça görülen bir duygu olsa da bu ne arkadaş böyle.sosyal medya mercilerine her giridiğimde bütün insanlarda bir özlem belirtme çabası.tamam bizim de özlem duyduğumuz şeyler yada kişiler var ama insanın bunu illa belirtmesi mi gerekiyor?hayır bi faydası varsa bilelim de bizde ona göre davranalım.
