ben de olmayan duygu.
abi böyle bir şey olamaz ya. herkes beni özlüyor, ben özleyemiyorum lan bu Nasıl duygu ? mecburen soru ya evet diyorum, bunun da samimiyetsiz olduğu anlaşılıyor. zaten az evel diş fırçalarken kendi kendime ben özlemem özletirim dedim, bu Nasıl bilinçaltı arkadaş ya.
Bir gün önce ki birlikteliğini özlersin ,konuşmasını ozlersin, ama en çokta gözlerini özlersin. Bizim Susup gozlerimizin konuştuğu o anları ölsem ozlemekten vazgeçmem.
Sigara üzerine sigara yakmak. Çalmak kullanmadan. Beni bu psikolojiye sokuyor. Bir sevgiliyi, kardeşi, dostu veya anayı, babayı hangini özlersem o sigara hiç sönmüyor. Gırtlak Ağrısından özlem unutuluyor.
zor iştir azizim. özlemek özlenmek yoksa ucunda ızdırap verir. özlediğinle hiç görüşemeyeceğini bilmek, özlediğine hiç kavuşamayacağını bilmek, sevilmemek ve hiç özlenmeyeceğini bilmek yıpratır azizim. ne mutlu sevildiğini bilip de özleyene, özlendiğini bilip de sevinene..
Öyle alakasız özledim ki. Alakasız gerçekten. Alakasız oduğu kadar acımasızda. Bilirim uyur, ben uyanık olduğumda. iyi de ben zamansız yarı ölu olüyorum. Bu aralar aslında hiç uyuyamıyorum. sebebi sensin gözüm. Ben seni bildiğin özlüyorum.
Bu şekilde edebiyat kasmayı saçma bulurum fakat özledim.
Neden bilmiyorum ama özledim.
Böyle içim burkuluyor.
Alışkın değilim böyle saçma duygulara.
Özlemek çok saçma. Eskiden olsa özlemezdim.
saçlarınızı özenle kurutup dışarı çıktığınız bir sonbahar gününde yanağınıza dokunan küçük bir yağmur damlası gibidir.. minicik ama tüm ruhunuzu sarsacak kadar etkili.
