anlamadığım şekilde çok fazla türk erkeğinin hissetiği durum.
sosyal - ahlaki açıdan her zaman büyük bir ikilem yaşayan türk erkeği, her ne kadar bir hatun ile yatmak istese hatta zaman zaman bunun için ölse de bir yandan da sevdiği kızın sevişilecek kız olmasını istemez (o her ne demekse)... bu nedenle seviştikten sonra "o" hatunla olmak istemez (başlıktaki gibi hisseden erkeklerden bahsediyorum tabi ki)
oysa ki çok saçma, iki insan birbirinden hoşlanıyor ise bu zaten seviştikten sonra bitmez ki, hatta artmalıdır, böylesine yakın olduktan sonra...
bir hatun için de hoşlandığı adamla birlikte olmak istemesinden daha normal ne olabilir ki, bu neden sorun ki? erkekler bu kadar aptal olmasa, hatunlar da gidip kızlık zarı diktirip erkekleri aptal yerine koymasa... aşın artık bazı şeyleri yaa... herkes birileriyle birlikte oluyor zaten, ilişkinize neden koca bir yalanla başlıyorsunuz ki? erkek muhabettinizde anlattığınız hatunlar gibi iki gün sonra -sözde- bakire hatunlarla evlendiğinizde onun kaç erkek muhabettine konu olmuş olabileceğini ve bunu hatun kişi size dürüst olmadıkça ruhunuzun bile duymayacağını neden düşünmüyorsunuz?