yaşam ve ölüm arasında bir ilişki kurulması gerekiyorsa:
zamanı geldiğinde; bitmesi gereken bir ilişkidir* yaşam. uzadıkça yorar, yaşadığınız güzel şeylere duyulan özlem yaktıkça canınızı, var olana lanet okursunuz. zaman geçtikçe geride kalan yaşanmışlıkların soyut değeri artar. velhasıl-ı kelam, üstadın dediği gibi :"ölüm, nereden ve nasıl gelirse gelsin, hoş geldi safa geldi."
not: bu yazıya konu olan tecrübe, yazar tarafından deneyimlenmemiş, var olana ergi, tecrübe aktarımı vb. ye dayandırılmıştır.