entrylerimi okuyanlar az çok müzik konusunda genelde karamsar olduğumu, hele ki söz konusu rock ise belli kalıplarım olduğunu ve bunların dışındaki her şeye önyargılı olduğumu farketmişlerdir. bu entrye çok fazla eksi geleceğini bildiğim halde yine de cesaret edip yazıyorum. cesaret edip diyorum çünkü benim için karma önemli. evet fikirlerimi ifade ediyorum ve önemli olan bunu kaygısızca, özgürce yapmak ama söylediğim şeylerin beğenilmesi de hoşuma gidiyor sonuçta. salt beğenilsin diye yazmıyorum tabiki; fakat yazarken beğenilebilecek şekilde yazmaya özen gösteriyorum. ama burada bunu yapmayacağım.
sanatçı deniyor, iyi vokal deniyor. bu ülkede müzik yapan sayısız amatör grup ve insan var. sanatçı diye anılan kişilerden tek farkları bu işten para kazanamıyor olmaları. sanatçı olmanın kriteri para kazanmaksa tamam, tüm şarkıcılar sanatçı. ama bu kadar çok sanatçının varolduğu bir ülkede birçok şeyin daha farklı olması gerekir bence.
ama asıl kızdığım şey iyi vokal denmesi. bunları yasemin mori için yazmıyorum aslında. onun üzerinden benzer işler yapan herkes için yazıyorum. şimdi bir şarkıyı 'nedenkiee', 'gelmiiea' diye söylemek iyi vokalik ise; bu şekilde kelimeleri yuvarlamak, bazı sesleri yutmak bir vokal tekniği ise bu ülkeden sayısız iyi vokal çıkabilir. ben şuna inanıyorum; yasemin mori, duman, yüksek sadakat vb.. sayısız grubun, kişinin şuan bulundukları konumda olmalarının nedeni yetenekleri ve çalışmalarından daha çok şansları. bu ülkede dumanın vokalinden çok daha kaliteli sayısız amatör vokal, çilekeşin davulcusundan çok daha yetenekli sayısız davulcu vs... olduğundan eminim. ama benim sevdiğim dönemlerde benim taptığım adamlar içi durum pek de böyle değil. dünyada bir ritchie blackmore daha yok, bir satriani, bir terry bozzio, bir bruce dickinson daha yok. ben herkes bunları dinlesin demiyorum. bu çok salakça olur zaten. tabiki yasemin mori dinlensin, hayko dinlesnin, duman dinlensin. sonuçta ben bir yerde duman duydun mu 'bu ne lan bu dinlenir mi' demiyorum. gerçi dediğim gruplar var o ayrı. benim derdim bunlara iyi, süper diyen insanların -en çok da lise gençliğinin- asıl süper, efsane, tapılası insanları tanımaması. günümüzde nasıl ki jimi hendrix'in dünyanın gelmiş geçmiş en iyi gitaristi olarak gösterilmesi, sadece dişiyle solo atmasına bağlanabiliyorsa(jimi'ye hakarettir bence bu) bundan 20 yıl sonra da steve vai için 'gitardan at sesi çıkarıyormuş efsaneymiş abi' denecek ya da daha kötüsü hiç bir şey denmeyecek ama şarkıları 'nedenkieae' diye söyleyen ve yetenek olarak herhangi bir amatörden çok da fazlası olmayan kişilere tapılacak.
ben strange frequency filminden repliklerini tam olarak hatırlayamadığım bir sahneyi(ki başka bir enrtyimde de yazmıştım) yazarak bitiriyorum:
genç rocker kız: xxx grubunu dinlemeye gittik ama gerizekalı bob dylan sahneden bir türlü inmediği için xxx'i çok az dinleyebildik. söylesene bob dylan'ı kim dinler ki?
yaşlı rocker adam: (kızı öldürdükten sonra cesedine) sizin ilahınız olan o müzik gruplarının hepsi sabah uyandıklarında bob dylan olmak istiyorlar.