böyle insanlar var ama di mi? hani, ben günde bir kitap bitiriyorum diye ortalıklarda dolanan. hiç inanmam ben onlara, ne bileyim inanasım gelmez, samimiyetsiz bulurum öyle insanları ben.
nedense teknik olarak imkansız gelir bana ortaya attıkları iddayı gerçekleştirebileekleri. tabi okudukları kitaplar cin ali tarzı kitaplar değilse.
yani beyin diye bir şey var di mi, onun da bir kapasitesi var di mi? alim allah beyin dumuru geçiriverirsin.
hani derler ya, atma din kardeşiyiz diye, işte öye bir şey bu durumda.
bence günde bir kitap yerine, ortalama üç günde bir kitap diyelim ne şiş yansın ne kebap.