hemen her gün bir yerlerde şahit olduğum şey. birisi birisine kötülük etmiş: "bu dünyada değilse bile öbür dünyada bulur cezasını.", birisinin yakını sebepli sebepsiz ölmüş: "allah verdi, allah aldı." ve saire.
anlayabiliyorum tabii bu insanların halini. ama uzun vadede ve sürekli yapıldığında -ki bizde maalesef bu şekilde sürüp gitmekte- kişisel iradeyi ve eyleme geçmeyi neredeyse ortadan kaldırıyor. "eşeğini önce sağlam kazığa bağla, sonra allah'a havale et, kaçarsa da git peşinden yakala" şeklinde özetlenebilecek bir hareket tarzına yerini bırakması lazım, aksi halde sonu büyük bir atalet ve kadercilik oluyor.