25 yaşındaydım 3 sene önce. ilk kez birisinde kendimi görmüştüm. Yaş farkımıza bakarsan 18.. Ama onunla zaman geçirdiğimde sadece bu dünyayı çekebiliyordum. Zaman geçti ve ilk kez ona aşık olduğum gerçeğiyle yüzleştim. Ve işte onu en son 3 sene önce orada bıraktım. Çünkü evliydi. Sonraki süreç sürünmekle geçti. Kendimi kaldırımda ağlarken buldum. Ne yaptığımı bilemeyecek kadar ağlıyor içimdeki sızıyı hissedebiliyordum. Allah'a al içimden bu acıyı ne olursun dediğimi hatırlıyorum. Sonra bir iki ülke dışına gittim uzaklar iyi gelir dedim. Psikiyatrist desteğiyle ayakta durmaya çalıştım. Hep şu aklımdaydı "o hayatını yaşıyor, sen sürünüyorsun" bilemezdim sözlük, evli birine aşık olacağımı bilemezdim. Ama çok canım yandı sözlük. Kimse yaşamasın.