bilindiği üzere halkımız suriyelilerin ülkemize kabulü ve reddi hususunda ortak bir paydada buluşamıyor. bazıları da kararsız kalarak taraf seçmiyor. bununla ilgili bazı tespitlerim mevcut.
halkımızın suriyelileri istememe sebepleri;
- suriye politikası konusunda hükümetin yanlış karar verdiğini düşünmeleri,
- suriyelilerin ülkemize kontrolsüzce alındığı düşüncesi,
- kontrolsüzce ülkeye sokulan veya kaçak olarak ülkemize giren suriyelilerin, ülkemizde sona ermiş olan çocuk felci gibi bir çok hastalığın tekrar hortlamasına sebebiyet vermeleri,
- suriyelilerin düşük miktarlara çalışması sonucu işsizliğin körüklendiğinin düşünülmesi
- hırsızlık, cinayet, gasp vb suçların artacağı endişesi gibi sebeplerdir.
- ülkesinde iç savaş olan ve politikayla uzaktan yakından alakası olmayan sivil halkın kabulünün gerektiğini,
- zor günler yaşayan suriye halkına komşu olarak ve din kardeşi olarak destek olması gerektiğini düşünmektedir.
sonuç olarak; politikayla uzaktan yakından alakası olmayan kadın ve çocuklar gibi bireylerin savaştan uzaklaştırılması ve bu kişilere kucak açılması bir zorunluluktur. bununla birlikte kendisine yardım edilen halk ta bunun bilincinde olmalı, misafir olduğu ülkenin kurallarına ve düzenine riayet etmeli, zorluk çıkarmamalı, topluma saygılı bireyler olmalıdırlar. devlet te vatandaşı ile bu savaş mağduru insanlar arasında ayrım yapmamalı, birisine vergi avantajı sağlarken diğerine sağlamamazlık yapmamalı, sınavsız üniversite imkanı vermemeli, işsizlere ve yoksullara ne kadar devlet yardımı ödeniyorsa bu tutarın üstüne çıkmamak kaydıyla parasal yardım yapmalı daha fazla ödeme yapmamalı, kısaca kendi halkından bu insanları ayırmamalıdır ve toplumda çifte standart hissinin uyanmasını engellemelidir.