kaybettiğimde 18 yaşımdaydım babamı, karaciğer iflası demişlerdi. hangi üniversiteyi kazandığımı göremeden gitti.en çok üzüldüğüm nokta bu olmuştu.18 yıl büyüt oğlunun hangi mesleği eline alacağını öğreneme. aradan 4 yıl geçmiş şimdi düşünüyorum da babayı kaybetmek atlatılabilir de evladı kaybetmek ne olacak. oğlumun/kızımın öldüğünü görmek istemiyorum ben.