tamam, arkadaşların dertlerine ortak olmak, onlarla üzülüp onlarla sevinmek güzel. ama kendileri de çok abartıyor bazen. mesela bi bayan kankam var ayrılmış olduğu erkek arkadaşını dinlemekten gına geldi. yok şöyle yaptı , yok böyle yazdı vs. vs. kıskandığımdan değil yanlış anlaşılmasın. hani iyi oldukları günde akıllarına bile gelmezsiniz fakat kötü oldukları vakit onlarla beraber aşk sancıları çekersiniz. ve bu durum artık sıkmaya başladı. başkalarının derdiyle uğraşmaktan kendine vakit bulamıyor insan.
not: arkadaşı kırmadan artık bu duruma bir son vermek istiyorum. bir fikri olan varsa msj kutumu kavurmasından memnuniyet duyarım.