kültürümüzdeki otuzunu devirdikten sonra evlenmek tercih edildiği için hiç yaşamadığım durum. yani iki dedem de ben doğmadan öldüğü için bu acıyı hiç tatmadım ama buna karşılık hiç dedem olmadı.
anneannem ise uzun yaşadı ama ben kendimi bildim bileli yardıma muhtaç bir kadındı, bir hastalığı falan yoktu allah'tan ama kadın yaşlılıktan hareket edemiyordu lan, artık kaç yüzküsür yaşında ölmüştü bilmiyorum. türkçe bilmese bile sevgisini gösterirdi her daim. babaannem de çok yaşlı bir insan, kimliği cumhuriyet kurulmadan önce doğduğunu söylüyor ama kadındaki enerji bende yok. yediklerine dikkat etmeye devam ettiği sürece yüzü devirir gibime geliyor. dedelerim niye bu kadar dayanamadı bilmiyorum.
ulan nereden nereye geldik ya. allah herkese uzun ömürler versin diyerek bu yazıyı noktalayayım bari.