henüz 10 günlük iken büyük kuzenim (kendisi o dönem 17 yaşındayıdı, ismi ezgidir ve taş ötesi bi hatundu) bizi ziyarete gelmiş. o sıralar da ailede bir gerginlik; babam kendi babasının, annem kendininkinin ismi koyulsun diye diretiyor ve henüz ismime karar verilmemiş. neyse kuzenim beşiğin başında beni severken, komşunun piç çocuğu o sıralar lise 3'teki ozan gelip gidiyor sık sık ve yine soluğu kuzenin yanında, beşiğin başında alıyor.
aklınca beni sevip ezgiye şirinlik yaparak yaranmak istiyor bu lavuk. anne babam dahil herkes ozanın niyetinin farkında ama bi bok yapamıyorlar. ben n'apıyorum? malafatı ayarlayıp ozanın suratına işiyorum. herkes kopuyor, ozan bi daha bize uğramıyor. babam "oğlan kahramanlığını yaptı" diyor ve ismimi koyuyor.