henüz ilkokula başlamamış, anaokullu küçük bir bebeyken başıma gelmiş olaydır. valide sultandan rivayetle; birlikte otobüs durağında beklenmektedir. yazın sıcakta kızlarımız açılmış, serpilmiştir. biz ayaktayızdır. esas kız ise duraktaki oturakta davetkar minisiyle oturmaktadır. adeta bacaklar ben buradayım demektedir. sonra küçük çocuk götüm götüm kızın yanına gidip harikulade, dayanılmaz bacakları ellemeye başlar. valide sultan "aaaa, ayıp çocuum, çok ayıp, yapma, gel." der. kıza da "çok af edersiniz, kusura bakmayın." der. ancak esas kız "yo yoo, ellemeyin. ellesin. ayy ne tatlı şeysin sen öyle." der. öper, sever, "sen ne cici şeysin öyle" der.
otobüs gelene kadar esas kızın sütun bacakları ellenmiş, okşanmış, sevilmiştir. *
bu da böyle bir anımdır.