sözlük yazarlarının ölümden döndükleri anlar

entry107 galeri
    76.
  1. öyle çok klasik şeyler değil ama takdir sizlerin tabi.

    9 yaşımda bir tepeye tırmanırdığımda tam tepenin en üstüne çıkacakken, tuttuğum en son taş yerinden çıkıp elimde kaldı ve yüzüstü kaymaya başladım aşağıya doğru. zaten kumlu bir zemindi. kayarken yanımdan kafamdan büyük taşların geçtiğini gördüm. bir tanesi kafamın çok yakınından geçmişti ve kafamın üstünden geçseydi herhalde buralarda yazarım diye geçinemezdim heralde. o kazadan bana hatıra gelen kolumdaki 9 dikişlik iz.

    2 sene sonrasında ise mutfak tezgahının üstüne çıkıp mutfak dolaplarının üstündeki çiçekleri sulamaya çalışmıştım. tam bunu yaparken yandaki çiçeğe geçmek için ilerlediğimde ayağımı tezgaha değil de boşluğa basınca, aşağıya devrildim halının üstüne. ama uçarken kafamı da masanın sivri yerine geçirdim evet. kalktığımda kafamın orasını hissetmiyordum. herhalde bir şey yok deyip elimle kontrol ettiğimde kanlar boşaldığını gördüm. evde de kimse yoktu annemle babam, şehirdışına gidip geliyorlardı iş için. peçeteler bastım, kanamayı durdurmak istedim falan filan uzun uğraşlar sonucunda o yarayı da ölmeden atlattım. en kötüleri bunlardı heralde. yoksa milyon tane manyaklığım var.
    0 ...