babanın ölmesi

entry1127 galeri
    378.
  1. babam öldüğünde babaydım.
    ölenin yaşını bilmem.
    çocuğumuz bir bilemedin iki yaşında.

    babamdan çok ayrı kaldım,
    ilk hastalığında yanındayım.
    aslında bensiz de hastalanmış çaktırma

    hafif anjina pekrotis.
    bir haykırma ben yanında, çaresiz
    öylece çırpınan adam.

    ikincisi bela,
    beyin kanaması
    iki üç günlük evliyiz

    uzanmak istedi babam
    gelinlik yatağımıza
    uyanmadı

    bir telaş doktor.
    aylarca koma
    sonra

    uyandı uyanmasına, yorgundu
    ikinci evliliği,
    bir akşam üstüydü

    ne dersiniz cici anne cici kardeş
    işte birisi
    geldi, telaşlıydı

    hastaneye kaldırdık
    bir gün, iki gün
    tanımadan

    tanıyamadan gitti babam.
    bilmem ki ölü nedir
    kaldıramam

    sonra bir adam, deneyimli becerikli
    defin
    kağıttan tabut

    bir öğle vakti
    caminin avlusu.
    kim tanır ıssız, anca bir kaç kişi

    adımı çağırdılar
    gir içeri
    yıka babanı

    bir masa sanki babam
    öylece durur ya kıpırtısız
    elime sünger tutuşturdular

    ılık su ve arap sabunu
    göz yaşlarım mıydı soramadım
    dua okurken bir adam,

    öylece sessiz ilk defa yıkandı babam.
    sonra amerikan beyazı bir örtü
    üşümesin diye sardılar göz gözü görmez

    kardeşim ve ben
    toprak kuyusunda kaybettik hayalimizi
    dayanamadım toprak atmaya, sevmezdi karanlıkları

    uzaklaştıkça biz uzaklaştık
    bir serinlik kanat çırptı
    sonra yükseldi bir avuç toprak....

    o günden bugün
    güle güle
    kalmasın içimde
    3 ...
bu entry yorumlara kapalı.
© 2025 uludağ sözlük