türk dizilerindeki lüzumsuz lüks merakı, hayal ürünüdür; çünkü hiç kimse evinin içinde birinci kattan ikinci kata çıkarken asansör kullanmaz ya da sabah kahvaltısı, öğle ve akşam yemeği için ayrı ayrı elbiseler giymez.
edit: gerçekçi olmak da her zaman fayda vardır, daha az acı çekilir; çünkü ükemizde böylesi bir lüksü yaşayan kişi sayısı elimizdeki parmak sayısını geçmeyecek kadar azdır.