son konuşmamızı hatırladım dedemle:
hep ben aşk adamıyım.hayata, aşka,sizlere aşığım derdi.
-maşallah dedecim bütün hastalıklar var sende, azıcık dikkat et kendine.
-saol yavrum da ben aşk adamıyım, bişeycik olmaz bana.hepinizden sonra giderim ben, korkma.
beni sevdiğini bilirdim ama, hep yanında olamadım işte.ağlamalar, keşkeler arasında mekik dokuyorum şimdi bi anlamı olmasa da.sana huzur diliyorum ve çok çok çok kızıyorum..tutamadın sözünü diye..