Devlet Hastanesinin bir katını sadece corona hastalarina ayırıp bütün giriş çıkışları kapatmışlar.bu şartlar altında babaanneme(92) ve anneme(50) refakatçi olarak kaldım.
Başka zamanlarda da refakatçi olarak kalmıştım fakat özgürlüğünüzün tamamiyle elinizden alındığı camlarin bile kilitli olduğu bir katta beş gün kalabilmek insanüstü bir çaba istiyor. Hastalığı hiç geçirmemiş biri olarak orda o havayı sürekli teneffüs etmekte cabası.
Bütün bunlarla uğraşırken Allah'ım daha kötü ne olabilir diye düşüncelere dalmişken 4.günün gecesinde müthiş bir halsizlik ve eklem ağrılariyla hastalandiğimi öğrendim. şunu bir kez daha öğrendim ki her şeyin daha kötüsü vardır Asla bundan kötü başıma ne gelebilir dememeli insan zira her zaman daha kötüsü vardır...