O sana vurur sen ona vurursun o gelir saçını çeker sen onu itersin sinirlenir o an gücüne güvenerek seni dövebileceğini zanneder sinirlenirsin sabrın son noktasındasındır kardeşini yerden yere çarparsın sonra kardeşinin ağlamasına dayanamazsın içinde bir pişmanlık bir vicdan.. Son olarak gidip sarılırsın
O umursamaz bakışlarının ardından savrulan güçlü kelimeler sana mı ait? Krem rengi kendinle bağdaştırdığın koltuğuna oturup nargileni eline aldığında ne düşünüyorsun ? Katlanamadığın sesimle sana söylediğim şarkıları yine çalıyor musun ? Uyumadan önce yine gri bereni takıyor musun ? Dolabımı açtığımda seninle son kez uyuduğum gece giydiğim gri pijamalarım gözüme çarpıyor, ten rengi rujumu sürüyorum sen onun kokusunu çok seversin, parmakların çok güzel derdin ojemi sürerken o gözümde canlanıyor, bileğimdeki yara izi seni hatırlatıyor, canım meyve çekiyor dolabı açıyorum portakalı dilimlemeye başlıyorum her dilimlediğim parçayı tabağa koymama izin vermeden ağzına atıyorsun, dinlediğim dinleyemediğim her şarkıda bir kelime var sana ait. Bebek gibi ilgi isteyerek beni çev diyerek başını koyuyorsun omzuma en sonunda donuk bakışlarına odaklanıyorum tekrardan sahiden mi diyorum sahiden mi sana ihtiyacım var sahiden mi ?