hüzün mevsimi geliyor, yapraklar dökülecek yavaş yavaş sonra kuruyacak onlar ve biz onları ezeceğiz çıkan sesten zevk alırcasına.
havalar soğumaya başlıcak, ceket giysen ayrı, giymesen ayrı dert olacak.
kasım gelicek, ''kasımda aşklar başkadır''cılar doluşucak her yere.
elinde kahve fincanıyla yağmur izleyen kız modası başlayacak.
sevgililer birbirlerine ceketlerini vericek üşümesin diye,
yağmur yağıcak, her yer toprak kokucak.
gök kuşağı çıkacak yağmurdan sonra.
havalar erken kararmaya başlıcak.
sonbahar, hüzün mevsimi.
her sene olduğu gibi bu sene de büyük bir hevesle beklediğimdir. en anlamlı mevsimdir sanki. bambaşka bir duygusu vardır, bambaşka bir manzarası vardır.
kurumuş yaprakların üstüne basıldığında çıkan sesi özledim, üşümeyi özledim bir de.
ondandır bütün bu huysuzluğum, bu hoyratlığım. mevsimler değiştirir beni. yazlarım kurak geçer, kışlarım soğuk, bozkırla bütünleşmiştir ruhum. yapraklarım dökülür, boynum bükülür son baharları. dökülen her bir yaprak dostumdur. hep direnirim son bahara. rüzgar eser. estikçe bir bir ayrılırlar benden. üşürüm. her yeri kaplar sapsarı bir hüzün. ellerimden kayıp gider günler tutamam. ve anlarım kış yine zor geçecek.
mutluluk veren durumdur. sıcak bir çay ve sigaranın tadını en güzel verebilen mevsimdir bana göre. bunun yanında bir hüzün vardır etrafta, bir burukluk. insanlar daha hüzünlü güler bu mevsimde. sessiz. dökülen yaprakların üstüne bastığında cıkardığı sesi duyabilecek kadar sessiz. cama ve yere vuran o yağmur sesi. bir vedanın hüznünü taşır bu mevsim. bir insanın sıcaklığını...
Bir mevsimdir.
zamansız gelir.
mevsimler insanlar gibidir, insanımız gibidir. Bizim gibi dört mevsimi yaşamak her ülkenin insanının işi değildir. Başkaları anadolu insanı gibi yürekli değildir, ayrılıkları kaldıramaz. Hemen gözünü diker bir başka ilkbahara...
Her güzel şey gibi mevsimler değişir. gün gelir ,kapıyı çalar sonbahar. Eski bir sevgili gibi hüzünlü bir şekilde sizi terk eder, yaz. Nedenini sormak istersiniz, bildiğiniz halde sorarsınız.
Neden?
Neden? diye.
Güzel baktığı kadar da sonu yağmurludur yazın. Yağmurda ıslanırsınız, ıslandıkça gökyüzüyle beraber ağlarsınız.
o ağlama dedikçe yüreğinizden bir şeyler erir. Eriyen duygu öyle bir büyülüdür ki! Ağaçlar katlanamaz bu duyguya sararıp sorarlar. yapraklarından ayrılırlar fark etmeden. Yalnız değilim dersiniz ama ne çare! Tek yılmayan çam destek olur, acınıza!
Zamansız yaklaşır son bahar!
Kaçmak istersiniz de kendinizi, yaklaşmasını hissetmeden içinde bulursunuz.
Sonbaharın yaklaşması yazın sonudur... Bu yazının sonudur.