Insanimizin rahatligindan kaynaklanan durum. ortaokula kadar sobali evde oturduk. Sobaya kömür en son saat 9 gibi atılırdı, yatmadan önce soba sönmüş olurdu. Bizim insanimiz usumemek için yatmadan önce sobaya kömürü basıyor, sonuç rüzgârlı kış gününde felaket.
sobalı evde büyüdüğüm için çocukluktan beri korktuğum zehirlenme türüdür. hava rüzgar ile korku seviyesi eş zamanlı artardı. özlüyorum o günleri. hepimizi aynı oda içerisinde topluyordu o güzelim soba.
Uzandigim yerden TV izlerken az önce bas ağrısı ve hafif bir bulantiyla hissettigim şeydir. Su an kapı pencere açık evi havalandiriyorum. Az daha helvami yiyecektiniz.
bi abla anlatmişti. kocasi bi camide imam olarak gorev yapiyormuş. esini ve iki kizini memlekete gondermiş. ogun sabah namazda cemaat neden gelmedi diye merak etmiş ama bakmamislar hocaya. o gun esi olan abla ve kizlari ablanin erkek kardesiyle beraber donuyorlar eve. hocanin ayakkabilari disarda perdenin kenarindan yanan lamba gozukuyor. cami kirip giriyor abla. bide bakiyor sesleniyorki koltuk da yatan esinden ses yok. basini kicagina alinca aciliyor gozleri ama, dedi ki abla akiyla beyazi birbirine karismisti. o gun yogun bakima almislar.yaninda ablanin kard3si kalmiş. o gece diyo onun sesini duydum sabah 3 gibi adimi bagirdi. megerse kurtaramamislar saat 3 gibi ölmüs.bu hikayeden sonra ne diyecegimi bilemedim. icim yandi. oleceksen bi sebebi oluyor mutlaka. Allah guzel uzjn omur hayirli guzel olum nasip etsin.amin.