üzücüdür.
sik üstünde kelebek gibi hissedersiniz bütün gün.
iş yerinizde başlar bu his...
iş yerinizde sizinle aynı büroda çalışan muallaya gönderilen çiçek için gülüşen kızlardan,
sevgilisi tarafından playstation alınan mehmete,
kocası sürpriz yapıp iş yerine elinde çiçekler ve hediye ile gelen ayşeden,
akşama şunu yapıcaz nerimanla diyen ahmete kadar her şey asabınızı bozar.
sonra tramvay ya da otobüste elinde kırmızı hediye paketli insanlar.
saçı başı yapılı hanım kızlar...
ve niceleri.
böyle günleri pazar gününe almalılar ki yalnız ve mutsuz bu elemanımız cumartesi gecesi bolca içip, pazar günü akşama kadar uyuyup bu manzarayı görmesin.
bir tavsiye sadece.
sevmiyordur ve karşı tarafın daha çok sevmemesi ve acı çekmemesi için 14 şubat gelmeden yani 13 şubatta ayrılır. hediye falan buluşma olsa karşı tarafın sevgisi ikiye katlanacağından ve unutması zorlaşacağından ayrılır. 14 şubat gecesi 13 şubatın son saatlerinde. tek mevzu budur.
not: 15 şubatta ise o ayrıldığı kişi ile değil başka kişiyle ilişkiye başlar.
genelde 13 şubatta ayrılıp 15 şubatta barışılıyor denir ya. kişiler karışmış olsa gerek.
o kadar uzun süredir sevgilim yoktu ki unutmuşum anasını satiyim. 3 gün önce bi ilişkiye başladım naçizane. bi saat kadar önce de "sevgililer gününü ilk ben kutlamak istedim." diye mesaj attım hatuna. sanki doğum günü, sanki bayram amk. çıkan tartışmada ilişkimiz ağır hasar aldı. şu an boştayım.
duyrulur.