bol bol sahtesi çıkmış olan varlıktır. islam'da kaç tane olduğu bilinmemekle birlikte farklı rivayetlere göre iki yüz elli bin yahut yüz bin gibi değerler verilmektedir kaç tane oldukları sorusunun yanıtına. Sonuncusu Hz. Muhammed'dir.
çok geçmiş zamanlarda yaşadıklarından dolayı inanmakta zorlandığım şahıslardır. dürüstlüğün, sadakatin ve cömertliğin sembolleri gibiler. "tüm peygamberler aynıdır" diyebilirim.
Grekçe iki kelimenin birleşimi olan "Prophetes" 'den ingilizce'ye "Prophet" olarak geçmiş kelimedir. Grekçedeki anlamı "Pro: Önce,Öncü" + "Phetes: Söyleyen" dir. Tanrı'nın sözlerini ve isteklerini insanlara anlatan kişidir.
peygamber allemlerin yaratıcısı olan allahın, insanlara emir ve buyruklarını iletmek, insanları iyi, güzel ve doğru olana yönlendirmek adına insanlar arasından seçmiş olduğu kuludur.
bir an için bütün dünyanın islamiyette olduğunu ve hiç bir kimsenin kuranda yazılanlara uymadan hareket etmediğini düşünelim. bu durumda dünyada kimse kimseye şunalrı yapamazdı; hakkını yiyemez, ölüremez, karısına kızına yan bakamaz, nikahı olmayan biriyle ilişkide bulunamaz, hiç bir işine hile hurda katamaz, sövemez, yalan söyleyemez, hırsızlık yapamaz, çalamaz, çırpamaz, eziyet edemezdi. fakir kimse kalmazdı. herkez eşit olurdu. herkez alçakgönüllü ve saygılı olurdu. bu durumda peygamberlerin söyledikleriyle, kitaplarda yazanların insana faydadan başka neyi var diye düşünmemizi isteyen özel insanlardır.
olmamaları durumunda savaşın olmaması diye bir durum söz konusu değildir. yüzlerce tanrıya tapan pagan kültürleri de savaşmıştır. dahası kendi halkını kurban bile vermiştir. çocuklarını öldürmüş, toprağa gömmüştür. persler, yunanlılar, romalılar, keltler, gotlar ve bir çok halk pagan kültürüne inanarak katliamlar yapmıştır.
tufandan sonrakiler: ibrahim'le başlar muhammed'le * biter. en renkli ve en cerbezeli işler bu dönemde ortaya çıkmıştır, yahudiler mesela bu dönemde bir millet olarak zuhur etmiştir tarih sahnesinde, hala da dünyanın başına bela olmaktadırlar.
en büyüğü ve içlerinde en rütbelisi bizim peygamberimiz hz muhammed dir.
öyle ki adem in çamuru yoğrulurken ben peygamberdim, diyerek allahın kendisine olan sevgisini etrafına dillendirmiştir.
hz adem, cennetten kovulmadan az önce gene bir günah işleyerek cennetten kovulma noktasına gelmiş suçunun affedilmesini rica etmiş ve muhammed in hatırına beni affet, buyurmuştur.
allah da karşılığunda doğal olarak hz ademe, sen muhammed i nerden biliyorsun, nasıl tanıyorsun? diye sormuş
hz adem ise " cennette her köşe başında her direkte ve sütunda allah birdir, tektir, elçisi ise muhammed (sav) dır yazıyor. belli ki bu tek olan yaratıcı, sensin, muhammed ise benden bile çok sevdiğin henüz tanımadığım bir kulun en çok sevdiğin kulun, artık kimse bu .. yanıtını verir.
ve bunu duyan allah, adem i affetmiştir, üstelik o nu yaratmayacak olsaydım seni de zaten yaratmazdım diye eklemiştir. / kaynak: